Teşekkür Ederim, Özür Dilerim!
TEŞEKKÜR EDERİM , ÖZÜR DİLERİM!
Kendi kuşağıma göre erken, benden önceki kuşağa göre biraz geç sayılabilecek bir yaşta anne oldum. 21 yıl oldu bana emanet canı kucağıma alalı. İyi de oldu. Oğlumu büyütürken ben de sizler gibi pek çok kitap okudum. Attığım her adımda doğru – yanlış sorgulaması yaptım. Zaman zaman uzmanları didikledim, annemle tartıştım. Oğlumla tartıştığım zamanlarım da oldu ve oluyor. Öğretmenleri , eğitim sistemini, kendimi sorguladım. Kurstan kursa, aktiviteden aktiviteye sürüklendim. Onu hayata hazırlamaya çabalarken ( bu da ne büyük laftır aslında, neyse bu konu ayrı bir yazı konusu zaten) pişmanlıklarım, memnuniyetlerim oldu.
Bu yolda bütün ( kendi değerlendirmemle), teklemeler, hatalar, başarısızlıklar, başarıların arasında bugün görüyorum ki ona verdiğim en büyük şey “ teşekkür etmeyi ve özür dilemeyi öğretmek” olmuş. Konuşmaya başladığı andan itibaren bu iki kavramı öğrenmesi ve içselleştirmesi için her şeyden daha fazla uğraştım.
Benim oğlum 2 yaşından beri teşekkür eder ve gerektiğinde özür diler. Bundan da asla çekinmez, ego sorgulaması yapmaz. Samimi olarak ve gerektiğinde söylemeyi ihmal etmediği için iki tamlamanın hayatına kattığı kolaylıklar da cabası. Teşekkür etmeyi bildiği için herkes ona 2 yaşından beri farklı davranıyor. Küçücükken gittiğimiz tatil köylerinde garsonlardan ekstra servis alırdı, pipetleri havuzda şnorkel yapmaya çalıştıklarında sınırsız pipet hakkı vardı. Bazan şımarttıkları için servis elemanlarına “yapmayın” derdim, “ama o çok güzel teşekkür ediyor” derlerdi. Alışveriş yaptığımızda sıklıkla gittiğimiz dönerci “teşekkür etmeyi bildiği için” sürekli ona indirim yapardı. Bugün; sosyal ilişkileri çok başarılı, kendi yaşına göre uzun süreli ve devam edecek olan arkadaşlık bağları var. Farklı uluslardan farklı görüşlerden dostça ilişki kurduğu arkadaşları var.
İçten ve samimi olarak “teşekkür ederim” ve “özür dilerim” demek aynı zamanda “ varlığına saygı duyuyorum, biz insan olarak aynıyız ” demektir.
Çocuklarımız büyürken doğal akışta onlara vereceğimiz en büyük yardımlardan birinin bu iki kavram olduğunu deneyimlemiş bir anne olarak öneriyorum, hiç pişman olmayacaksınız!
Emanetlerinize ve size sevgilerimle,
Cem’in Annesi Özlem KURTOĞLU
