İki Çocuklu Bir Annenin Her İki Hamileliğindeki Hayalleri İzlenim ve Deneyimleri
İki Çocuklu Bir Annenin Her İki Hamileliğindeki Hayalleri İzlenim ve Deneyimleri:
“Halen 2 çocuk annesiyim; biri 3, biri 1 yaşında, ilk hamileliğimde, hamilelik devri ne olduğunu bilmediğim, annelik duygusu ve bebeğin beklentisi ile, heyecan içinde geçti. Bebeğin aylara göre gelişimini kitaplardan okuyor ve her hareketini takip ediyordum. Karnımda büyüdüğünü hissettikçe benimsiyor, seviyordum. Hele doğum yaklaştıkça garip bir heyecan giderek artıyordu. Herhalde vücutta hormonal gelişme ve ağırlığın artması ile zaman zaman sinirlerim bozulup nedensiz ağlıyordum. Ancak doğum sonrası, ailemize katılacak bebeği düşündükçe, üzüntülerim geçiyor ve ferahlıyordum. Ayrıca ne olduğu kitaplardan başka bir fikrim olmayan, “doğum” da günler yaklaştıkça gözümde gün geçtikçe büyüyordu.
Bebeğin giyimi ile ilgili temel giysiler hazırlanmıştı. Nelerden ne sayıda hazırlamak gerektiğine karar vermek güç oldu. Doğum hamileliğimin son aylarında gittiğim yabancı bir ülkede oldu. Doğum normaldi ve sandığım kadar güç olmadı. Hastanenin bütün konfor ve rahatlığına rağmen, lisan sorunu, adet ve usullerini bilmediğim yabancı insanlar arasında olmam ve bebekle ilgili sorular nedeniyle doğum sonrası devre hayal ettiğim gibi kolay ve sevindirici olmadı. Tabi ki hemen doğum sonrası ilk birkaç günlük sürede, bebeğin gelişi, vücudumun hafiflemesiyle büyük bir sevinç duydum. Ancak günler geçtikçe bu sevinç bir bunalıma dönüştü..
Bebek çok gazlı idi. Zaten bütün çabalanma rağmen, kendi sütümü verememiştim. Annesütünün bebek için en değerli ve uygun bir besin olduğunu düşündükçe çok üzülüyordum. Biberonla mama vermeye başlamamla beraber bir çok sorunlar doğdu. Bebek mamayı çok hızlı emdiğinden, emziğin deliği büyük geliyor, ya boğazına kaçıyor, ya da kısa sürede hızla beslendiğinden kusmalar baş gösteriyordu. Hele ilk günlerde bu yönden çok güçlük çektim. Bebek gündüzleri hep ağlıyor, hiç durmuyor ne yapsam susmuyordu.
Gaz sancısı için verilen ilaçlarda hiç fayda sağlamıyordu. Hele, bazen adeta ağlama krizleri tutuyor. 3-4 saat ağladıktan ve yorgun düştükten sonra uyuyordu. Bazen de ağlaması farklı oluyor. Kucağa alınca susuyordu. Kucakta tutulunca sustuğu için bunu şımarıklık sanıyor, kucağa alışmasın diye almıyordum. Oysa ilk günlerde bebeklerin şımarıklıktan dolayı pek ağlamayacağını zaman içinde öğrendim.
Ayrıca bebek mamayı pek hazmedemiyor, her mamadan sonra 1-2 defa azar azar, devamlı kusuyor ve adeta yediğinin yarısını çıkarıyordu, öyle ki; her zaman mamadan sonra hiç kıpırdatmadan yatırıyor, altını bile mamadan sonra değiştirmiyordum. Aksi halde çok kusuyordu. Bebeğin çok ağlaması ve kusmaları nedeniyle, günde 4-5 kez üstünü değiştirme, kapları kaynatma, mamaları hazırlama her gün aynı şeyleri aynı saatlerde tekrarlama ve gece uykusuzluğu işi güçleştiriyordu. Ayrıca eve bağımlı kalmak, boş vakit olmaması sinirlerimi yıpratıyordu.
Bebek doğum öncesi okuduğum, hayal ettiğim, yedirip, altını değiştirip ve üstünü örtünce, hemen uyumuyordu… Çok ağladığı zamanlar hiçbir şey tesir etmiyor, ne yapacağımı bilemiyordum. Benim için en büyük sorun bebeğin gaz çıkarması ve kusması oldu. Her zaman beslenme üstüne bir saate yakın, şekil değiştirerek uğraştığım halde, bebek bir türlü gaz çıkartmıyor, sonra durmadan kusuyordu. Doktorların öğütlerine göre bebek, çok gaz yutmasın diye her gün emzik alıp küçük delik açmak için uğraşıyordum. Bebeğimin büyüyüp emeklemeye başladığı zaman bile kusması vardı. Her beslemeden sonra iki saat sandalyesinde beklemeden yere indirip dolaştıramıyordum. Aksi halde yediğinin çoğunu çıkarıyordu. Bebeğin kusması bir yaşına kadar devam etti. Bana adeta hiç kesilmeyecekmiş gibi geliyordu. Bu da yavaş yavaş kendiliğinden geçti.
İkinci çocuğumda ise; birinciye kıyasla hamilelik çok daha zor ve uzun geldi. Bebek için gerekli giyecekler ve deneyimler birinci bebekten kaldığı için, hazırlıklar fazla uzun sürmedi. Bu defa doğumdan korkmuyor, yalnız doğum sonrası için çok endişeleniyordum. Doğum gerçekten kolay oldu. Doğum sonrası normal güçlükler dışında sandığım kadar güç olmadı. Hem bebek daha az sancılı olduğundan daha az ağlıyor ve daha az kusuyordu, hem de ilk bebeğin verdiği deneyim ve kararlılığın faydasını görüyordum. Ağladığı zaman ne yapacağımı bilmiyordum. Ayrıca ikinci bebeğin iştahı daha iyi ve kusması da daha azdı. İşleri daha iyi planlayıp, zamanında bitirdiğim için kendime de vakit ayırabiliyor, bebekle yeniden meşgul olabilecek gücü kazanıyordum. Yalnız ikinci bebeğin gelişi ile ilgili en büyük sorun birinci çocuğumun kıskançlığı oldu. Kıskançlık zamanla azalmasına rağmen halen devam etmektedir.”
Bugün tarımdan sanayiye geçmekte olan ve hızlı bir gelişim gösteren toplumumuzda, çocuk büyütmede anne ve babanın sorumlulukları eşdeğerdir. İlk bebeğine hamile annenin en büyük güvencesi, kocasıdır. Doğum olayının korku ve heyecanında en güçlü destek ve ferahlatıcı odur. Anne bebeği İçin geceleyin üç defa kalkarsa baba da en az bir defa kalkarak anneye yardımcı olmak durumundadır. Baba bugünkü yaşamında gerekirse deneyim kazanmada. İlk bebekte, bebeğin her türlü gereksiniminde, (beslenme, gaz çıkarma, altını temizleme, banyo yaptırma ve giydirmede) annenin yanında olmalıdır. Özellikle yaşamın ilk aylarında, ilk bebekte annenin yanında olmalıdır. Özellikle yaşamın ilk aylarında, ilk bebekte annenin yorgunluklarını, hırçınlık ve sinir yıkımı hallerini, baba adayı çok hoş görülü ve anlayışlı olarak karşılamalıdır.
İnsan yavrusu, doğum öncesi yaşamından itibaren anlaşmış, birbirini seven, sayan, sevgi ve anlayış dolu bir ortamda, güven içinde büyür, gelişir ve serpilir. Sevgi ve ilgiden yoksun bebeklerde yüz ifadesi ve mimikler yoktum Yüz donuk ve anlamsızdır. Böyle bebekler ilerde, içe dönük, küskün, güvensizlik duygusu içinde başarısız ve toplum için ruhsal sorunlarla dolu kesimi oluştururlar.
Bu nedenle bebeğine yaklaşan anne ve babalar bebeklerini kucaklarına aldıkları zaman bebeğin yaşı ne olursa olsun, annenin ve babanın yüzünde en güzel tebessüm yer almalı, annenin göğüslerinden sütten önce bebeğe sevgi, güvence ve şevkatin akımı geçmelidir.
Prof.Dr.Neşet BİLALOĞLU
Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı
