Bi Hamile Gördüm Sanki

Evet yanlış görmediniz o gelen bir hamile! Hadi durmayın koşun! Moralini bozmak, aaa sen ne olmuşsun öyle demek için koşun!Burnun şişmiş şekerim,popon senden önce gidiyo..Bu ayda bu karın yok  daha neler!! Ayy Ada vapuru gibi olmuşsun kankiletam,sen var ya bu çatıyla hayatta normal doğuramazsın canım!Amman bebeğin bu haftada bu büyüklüğü dağlara taşlara, hamilelik şekeri olmasın  sakın, demek için koşun!

Ben senin gibiyken çöptüm çöp,altı aya kadar gram göbeğim çıkmadı,burnum mu asla asla!
Ya da durun şöyle devam edin!Senin  yaşadığın zorluk mu? ahhhh seninki ne ki sekerim,ben ne kustum ne kustum,aylarca ağzıma lokma koymadım,tansiyonum  tavan yaptı,şekerim üçyüz çıktı,boş vakit buldukca uyu sen  hayatım,hele bi doğur bunlar daha iyi günlerin  falan  diyerekten tüm yasadiklarini hafife alın ve butun hayat enerjisini emin!Üstüne bide kötü doğum tecrübelerinizle üçüncü sayfa haberlerini kustunuz mu  tamam!
Doğurmadan içine atıldığınız erken lohusalığınız kutlu olsun!

Ayy tatlım şimdi sana ileri geri konuşurlar,canını sıkarlar!Kaynanan senin yaşındayken dördüncüyü doğurmuş da,vay efendim senin yaşında milletin torunu bile varmış da, yok eltininki okula başlamış da,popondan belli hem nasıl çirkinleşmişsin yüzünde nur bile kalmamış senin üçüncüde kesin kızmış,atı alan üsküdarı geçmiş,tatlı yiyen hakkıyı bulmuş!Neymiş çocuk yirmi yaşına gelince sen kaç  olucakmışsın da falan derler  sen o gudubetlere bakma şekerim!Hiiiiç kulak asma!Ben moral olsun diye ugradıydım!Ne iyi oldu di mi?

Neden yapıyoruz bunu birbirimize? Acılarımızı başkalarında temize çekince  rahatlıyor muyuz?Bu bi tür arınmamı bizler için?Hayata ve evrene olumlu mesajlar vermek, etrafa pozitif enerji saçmak, güzel tecrübe ve öğretilerimizi paylaşmak bu kadar kolay ve bedavayken neden zor olanı seçiyoruz!İçimizdeki ben yaşadım oda yaşasın ohhh iç güdüsü  mü  bunları yapan! Ya da ben normal doğuramadım oda doğuramasın temennisi mi?

Hala bazı yörelerde kutlamayı bırakın sokakta yürümesi bile ayıp ve abes görünen,kimi bir suç işlemiş yada bebeği kendi kendine yapmış gibi muamele gören,kimi kız doğurduğu için bir  hastanede rehin bırakılan,hatta  bu devirde bile bazen dolmuşta otobüste ayakta kalmaya mahkum edilen,genelde yüzü lekelenmeye mecbur,şişlikleri ile hayata direnen,tüm korku ve olumsuzluklara rağmen ayakta, aklı fikri hep hamur işi pasta kebapta kalmış,bir yandan bebek çamaşırı yıkayıp ütüleyen,bi yandan hormonları neden olmadık bir şeye yaşaran gözlerini silen, karnında minicik bebeği, hayata tutunmaya çalışan tazecik bir anne adayı!
Birbirimize destek olacağımız  yerde  neden hep düşüp kafamızı kaldırdığımızda bir  hem cinsimizle karşılaşıyoruz?Yazık ediyoruz kendimize! Kadınların birlik olduğu bir evrende çözülemeyecek bir sorun göremiyorum ben! ya siz?

Ayşegül Bayhan