Ah Şu Çok Bilmişliklerimiz!

Zaman zaman tuhaf diyaloglara maruz kalıyoruz kızımla…  Şöyle ki; hımm dondurma için erken değil mi, emzik mi kullanıyor hala, terlemiş bence üstündekini çıkarmalısınız, o tokalar saçını acıtmıyor mu, patates kızartması yemesi doğru mu vs.vs.vs….

Hamilelik sürecinde ah şu elalem ne der deki elalem ile yakından tanışma fırsatım oldu? Her girdiğim ortamda ilk temennim insanlardan,  doğum hikayelerini anlatmamalarıydı. Ama nasıl oluyorsa bir bakıyordum en ince ayrıntısına kadar olaya hakimim .Erkeklerin askerlik hikayeleri gibi galiba doğum hikayeleri, insanların anlattıkça rahatladığını düşünmeye başladım. Yoksa neden bu kadar acıyı çekip, belki ayni şeyleri yasayacak olan bir kadına,  hem de deneyimsiz bir kadına bu kadar ayrıntı verilir ki…sadist değil ya bu insanlar?

Neyse doğumla birlikte başka bir hal aldı bu elalem. Doğum hikayelerinin yerini mükemmel çocuk yetiştiren annelerin inanılmaz deneyimleri aldı. Ne kadar sıklıkta emziriyorsun, ek gıda için geç değil mi, ıslak mendil zinhar kullanılmaz, ay kesinlikle ev tarhanası olmalı, neeee sen deterjan mı kullanıyorsun,  zayıf bu çocuk, yok kaşı babası,yok gözü bilmem ne, aman düztaban mı ne, sırayla emzir, su versen bakma kimseye, şunu ye süt yapar ,bunu yeme gaz yapar derkeennnnn hoooop dedim! Bir an Elif Safak’ın siyah süt kitabı geldi gözümün önüne…ne kadar da anlamsız gelmişti okurken…bebek kim ben kimdi hele annelik aman sende!

Sonra bir günArcadium Alışveriş Merkezi’nde yaşlı bi hanımefendiyle didişirken buldum kendimi, Mina’nın üstünü ben örtüyorum o acıyor ben örtüyorum o açıyor…uyuyan çocuk uyanıp afalladı bir an…  silkinip şöyle bi -hanımefendi onun annesi benim rica ederim dedim.
Gerçekten de öyleydi. Onu benden daha iyi kim düşünebilirdi ki… ilahi bir duygu değil miydi içimdeki. Onun annesi bendim ve tabii ki anlardım…

Ogün bugündür takılmıyorum söylenenlere, evet tecrübelere çok inanır,sık sık ananemi ve yaşlı insanları dinler, çaresiz kaldığım konularda onlara danışırım. Yasanmış birikimler her zaman değerlidir benim için. Benim kulağım konuşmuş olmak için konuşanlara ve sadece eleştirenlere kapalı!
Sevgilerle.

Mina’nın Annesi