Babalar Günün Kutlu Olsun!

Bu sefer sadece ona yazıyorum: Hayat eşime, can yoldaşıma, yol arkadaşıma, en yakın dostuma, dert ortağıma, Alara Mina’nın babasına… biliyor musun tüm sıfatlar içinde sana en çok babalık yakıştı aslında… Seneler önceydi babamı aldatıp sana kanıp aldanışım… Tüm acemiliklerime rağmen pes ettiğim anlarda elimden tutup kaldırdın… Girdiğim lohusalık krizlerini acemi anne sendromlarımı nasıl da çevirirdin mutluluğa… Mina’nın başında sabahladığın zamanlarda sanki sabahlayan sen değilmişsin gibi nasıl da onore ederdin beni… Bitmeyen sonsuz ihtiyaçlarım için cebindeki son kurusuna kadar koşturan, lohusalık ve hamilelik döneminde evliya sabrıyla beni dinleyen anlamaya çalışan her halimi her dediğimi ciddiye alıp doğumdan sonra bebeğine bakamayan anneye bir bebek gibi bakan adam… Evet en çok babalık yakıştı sana. Geçmişte yaşadığı her şeye inat, yaralarının üzerine basa basa, canı yana yana, dizlerini kanata kanata, bizi mutlu etmek için uğrasan bir baba. Öncedendi, ellerimi tuttuğunda babasının ellerini sımsıkı tutan küçük bir kız gibi tutardım ellerini, ondandı korktuğumda ilk seni aramam, sen geçti dediğinde geçerdi bütün yaralarım…
Büyüdük anne baba olduk, yaralarımız berelerimiz de büyüdü bizimle… Hayata birlikte karşı durduk, dimdik, herkese inat… bir lokma ekmeğimiz varsa paylaştık, sen yediysen ben doydum ben uyuduysam sen dinlendin… Meteliksiz zamanlarımız,uykusuz gecelerimiz oldu… Yaz akşamları uzun uzun şarkılar söyleyip hayaller kurduk, mutluluk Cunda’da lokma çay, Eminönü’nde balık ekmek, simidin yanında Nutella, sen yaparsan yumurtalı patates, akşam serinliğinde el ele bir yürüyüş, koynunda mis gibi sıcacık bir uyku, telefonda gülümseyen sesin,işe beni almaya gelen eşofmanlı bir adamdı…Mutluluk seninle km’lerce yol yapıp kimse nedenini anlamasa da uzak uzak şehirlerde seninle uyuyup uyanmaktı… Mutluluk bilmediğimiz bir şehirde susuz oruç tutacaksak son bir bardak suyu bana içirmendi… Hakkın ödenmezdi… Sen aslında Mina dogmadan da dünyanın en iyi babasıydın… Ben hep babam gibi birini aradım, ama Allah bana babamın bütün özelliklerini taşıyan çok daha özel birini nasip etti… Şükür verene, şükür nasip edene, şükür kavuşturup birlikte uyutup uyandırana… Şükür sana, şükür Mina’ya şükür bugünüme dünüme…

Mina’nın Annesi Ayşegül Bayhan