Bakıcı Paradoksu

İlkiz Taşdelen dedi ki:

Bu konuda kendi deneyimimi paylaşmak istedim.1996 yılında oğlumu dünyaya getireceğim tarih yaklaştığında benzer bir sorun ile karşı karşıya kalmıştım.Bir arkadaşımın önerisini doğrusu kafama çok yatmasa da denemek istedim.Büyük bir ulusal gazeteye ilan verdim.Elimde bir ajanda her yaptığım görüşmeyi not ettim.Yaklaşık 350 kişi aradı.Çok büyük bir kısmını hemen eledim ama yine de içime sinen bir görüşme olmadı.Bunun üzerine yakın arkadaşım olan yine bir başka ulusal ve köklü gazetenin Ankara Temsilcisi bizim duyurumuzu gazetede yayınladı.Bir kişi aradı bu kez.Telefondaki ilk görüşmede bir sıcaklık hissettim ve kendisini evinde ziyaret etmek istediğimizi eşiyle de tanışmayı düşündüğümüzü belirttim.Eşimle birlikte gittik.18 aylık oğlu vardı.Eşi bu konuda bütün kararları Gülay a bırakıyordu bu sırada bize çay kahve ikramlarını da o yaptı.Biz Gülay ile taleplerimizi koşullarımızı paylaşıyorduk.Bu arada da çocuk bakımı ile ilgili bilgisini ona hissettirmeden sorduğumuz sorularla test ettik.Doğum iznim sırasında Gülay evimize geldi.Birlikte oğluma bakarken birbirimize de alışmaya başlamıştık.Şimdi düşünüyorum da onun kendiliğinden geliştirdiği yöntemlerle örneğin her gün kaç cc eve bıraktığım anne sütünü içtiğini kaç kez altını değiştirdiğini ne kadar uyuyup kaç defa çişini kakasını hatta öksürdüğünü bile not alır akşama bana yazılı olarak verirdi.Onu farklı yöntemlerle kontrol de ettik defalarca,bizi endişelendirecek hiç bir şey yapmadı.
Temizlik ve bebeğin kullandığı beslenme araçlarının sterilizasyonu,kıyafetlerinin mutlaka ütülenmesi kendisinin boğazı yansa, yakınındaki bir aile üyesi hasta olsa, ya da eve gelirken hasta birisi ile aynı toplu taşım aracını kullanmış ise eve gelir gelmez ağız maskesini takardı.Dışarıdan gelir gelmez ilk işi ellerini dakikalarca yıkar eve gelenlere de babaannemiz bile olsa elini yıkatmadan oğlumu kucağına vermezdi.Biz Gülay ile artık abla kardeş olmuştuk.Şimdi mi şimdi o ikince bebeğini büyütüyor ve biz oğlumun her mezuniyet töreni vb kutlamalarında Gülay la birlikte oluyoruz.Birbirimizi on onbeş günden fazla görmemeye dayanamıyoruz.O artık benim kızım kardeşim o zamanlar 18 aylık olan oğlu da şimdi oğlumun en yakın arkadaşlarından.Doğru seçim yapma olanağınızı sonuna kadar zorlayın ve seçtiğiniz kişiyi de artık ailenizin bir bireyi gibi görün demek istiyorum.Elbette bunun çok da kolay olmadığını bilerek.Sevgilerimle