Bebek İsimleri

 

ERKEK BEBEK İSİMLERİ

A Harfi

1. Abbas: Aslan, kahraman
2. Abay: Hünerli
3. Acar: Becerikli, atılgan.
4. Acun: Dünya, varlık.
5. Ahucan: Çok güzel dost.
6. Akay: Beyaz ay, dolunay.
7. Akel: Dürüst, güvenilir.
8. Akgün: Mutlu, sevinçli gün.
9. Akın: 1-Arkası kesilmeyen bir geliş durumunda olmak. 2-Baskın.
10. Akşın: Açılan gül çiçeği.
11. Aktaç: Beyaz taç, gelin tacı.
12. Aktan: Aydınlık gece.
13. Aktuğ: Beyaz tuğ
14. Ali: Yüce,ulu.
15. Alican: Candan, cana yakın.
16. Alişan: Şanı şerefi en yüksek olan.
17. Alkan: Kızıl kan.
18. Alkın: Sevdalı, aşık.
19. Alp: Kahraman, cesur, savaşçı.
20. Alpar: Yiğit, cesur.
21. Alpaslan: Aslan gibi cesur, savaşçı beyi.
22. Alper: Yiğit insan, yiğit erkek.
23. Alperen: Yiğit ve ermiş kişi.
24. Alphan: Yiğit, hükümdar.
25. Alptekin: Tek yiğit, prens.
26. Alptuğ: Yiğitlik simgesi.
27. Altan: Sabah güneş doğarkenki zaman.
28. Altay: Orta Asya’da Tanrı dağı, bir Türk boyu.
29. Altuğ: Kızıl tuğ, al renkli.
30. Andaç: Armağan, hediye.
31. Anıl: Amaç, erek, hatırlanmak.
32. Aral: Takımada, sıradağlar.
33. Arcan: Saf, temiz.
34. Arda: 1-İşaret olarak yere dikilen çubuk. 2-Ardıl.
35. Arel: Temiz, dürüst.
36. Argun: Zayıf, güçsüz, dermansız.
37. Argün: Temiz, aydınlık gün.
38. Arif: Anlayışlı, tanınmış, meşhur, bilgi sahibi.
39. Arın: Temiz, saf – alın.
40. Arkan: 1-Temiz kandan gelen 2-Üstün, galip
41. Arkut: Temiz ve kutlu.
42. Arman: 1-Hasret,özlem 2-Sıkıntı
43. Arslan: Yırtıcı, güçlü, yiğit.
44. Artun: Kendine güvenen, onurlu.
45. Ataberk: 1-Şehzade eğitmeni 2-Devlet yetkilisi.
46. Atacan: Hoşgörülü, babacan.
47. Atak: 1-Canlı, girişken 2-Cömert 3-Nişancı
48. Atakan: Düşünmeden cesurca işe girişen.
49. Atalay: Ünlü, şöhretli.
50. Ataman: Ata kişi, önder.
51. Atasoy: Ataların soyundan gelen.
52. Atay: Bilinen, tanınmış.
53. Ateş: 1-Alev, yanmayla ortaya çıkan ısı ve ışık; 2-Coşkunluk, heyecan; 3-Sıcaklık
54. Atilla: Savaşçı, fatih – Büyük,ünlü
55. Aybar: Gösterişli, heybetli.
56. Ayberk: Ay gibi güzel ve sağlam.
57. Aydın: 1. Işıklı 2. Aylı gece 3. Açık, belli 4. Uğurlu
58. Ayhan: Ay hakimi.
59. Aykan: Soylu, asil.
60. Aykut: Ay gibi uğurlu.
61. Aytaç: Ay biçiminde taç.
62. Aytek: Ay gibi.
63. Aytekin: Ay şehzadesi, prensi.
64. Aytunç: Ay gibi güzel, tunç kadar sağlam.
65. Aziz: 1. Sevgili 2. Az bulunur 3. Muhterem
66. Azmi: 1. Kararlılık 2. Güçlü,kuvvetli

B Harfi

1. Baha: Kıymet, değer, para.
2. Bahadır: Cesur, yiğit
3. Baler: Tatlı dilli, cana yakın
4. Balkı: Şimşek, ışık, parlayış.
5. Baran: Direnci kıran güç, ulu, yüksek.
6. Baray: Sonsuzluk.
7. Barbaros: Kızıl sakal.
8. Barlas: İyi savaşa, savaşçı yiğit
9. Barın: Güç Kuvvet.
10. Barış: Sulh.
11. Barış: Sulh.
12. Barkan: Çölde oluşan küçük kum kitlesi.
13. Barkın: Gezmek, görmek, gezgin.
14. Barlas: Kahraman.
15. Bars: Kaplan benzeri yırtıcı hayvan.
16. Bartu: En eski Türk hanlarından biri.
17. Başer: Başta Gelen.
18. Batı: Güneşin Battığı Yön.
19. Batıhan: Batı’nın hükümdarı, hanı.
20. Batıray: Ay gibi yiğit.
21. Batuğ: Üstün olan, yiğit. Az.
22. Batuhan: Yiğit hükümdar.
23. Batur: Yiğit, yürekli, bahadır.
24. Baturalp: Yiğitler yiğidi.
25. Bayar: Ulu, yüce.
26. Baybars: Eski Türklerin beslediği kaplan.
27. Baybora: Fırtına.
28. Baycan: Zengin
29. Bayhan: Zengin Ve Güçlü.
30. Baykal: Yaban kısrağı – Sibirya’da bir göl.
31. Baysal: Soyulu, Ünlü.
32. Bayülken: Göğün 16.katında oturan barış tanrısı.
33. Bedir: Dolunay.
34. Bedirhan: İleri görüşlü lider.
35. Berk: 1.Sert, sağlam, katı. 2.Yıldırım.
36. Berkan: Parlama – Kıvırcık kuzu postu.
37. Berkant: Bozulmaz Yemin.
38. Berkay: Güçlü ve ay gibi.
39. Berkay: Ay Gibi Güçlü.
40. Berke: Kamçı, kırbaç.
41. Bilgehan: Göktürk hakanı.
42. Bilgin: Alim, Bilgili Kişi.
43. Birant: Tek yemin. Özelliği olan yemin.
44. Boğaç: Bir Dedekorkut kahramanı.
45. Bora: Şiddetli Rüzgar.
46. Boran: Rüzgar şimşek ve gök gürültüsü ile ortaya çıkan sağanak yağışlı hava olayı.
47. Buğra: Erkek Deve.
48. Bülent: Yüce, Yüksek.
49. Burak: Hz.Muhammed’in Miraç gecesi bindiği efsanevi at.
50. Burç: Kale, hisar çıkıntısı, Güneş sistemi, sarp yamaç.

C Harfi

1. Cabbar: Kuvvet,kudret sahibi-Becerikli.
2. Cafer: Küçük Akarsu.
3. Cahit: Çaba gösteren, çalışkan.
4. Can: 1-İnsan ve hayvanlarda yaşamayı sağladığınave ölümle vücuttan ayrıldığına inanılan madde dışı varlık. 2- İçten, sevimli, şirin, ruh
5. Canalp: Özünde yiğitlik, güç olan.
6. Canberk: Güçlü, Sağlam.
7. Candaş: Dost, Yoldaş.
8. Candemir: Özü Demir Gibi Sağlam.
9. Candoğan: Cana doğan.
10. Canel: Dostluk Eli.
11. Caner: Çok içten Sevilen.
12. Cankut: Neşe, mutluluk, talih, baht.
13. Cantek: Tek, Eşsiz Can.
14. Cantekin: Tek, Eşsiz Can.
15. Cavit: Sonsuz, Ebedi.
16. Celal: 1-Büyüklük, yücelik 2-Öfke, kıgınlık.
17. Celayir: Moğolların kollarından.
18. Celil: Büyük, yüce.
19. Cem: Hükümdar, toplanma, biraraya gelme.
20. Cemal: Güzel yüz ya da yüz güzelliği.
21. Cemil: Güzel yakışıklı erkek, İyilikle anma.
22. Cemre: 1-Ateş, kor 2-Suda, havada, toprakta oluştuğuna inanılan sıcaklık.
23. Cenap: Şeref, onur.
24. Cengiz: Güçlü, gözü pek.
25. Cengizhan: Moğol İmparatorluğunu kuran hükümdar.
26. Cenk: Savaş.
27. Cevahir: Mücehver, değerli süs taşı.
28. Ceyhun: Orta Asya’da bir akarsu, Cennet’in 4 nehrinden biri.
29. Cihan: Dünya.
30. Cihangir: Dünyaya egemen olan.
31. Cihat: Din uğruna savaşan.
32. Coşkun: Heyecanlı, kabına sığmayan.
33. Cumali: Cuma günü doğan
34. Cumhur: Halk, topluluk.
35. Cüneyt: Küçük asker.

Ç Harfi

1. Çağan: Bayram, Şenlik.
2. Çağatay: Tay, Doğu Türklerine verilen ad.
3. Çağdaş: Çağın koşullarına uygun.
4. Çağıl: Çağ ile ilgili, çakıl
5. Çağın: Yıldırım, şimşek.
6. Çağkan: Canlı, dinamik, çalışkan.
7. Çağlar: Şelale, Çağlayan.
8. Çağman: Çağdaş insan.
9. Çağrı: Çakır Gözlü.
10. Çakar: Parlayan, Işık Veren.
11. Çakın: Şimşek, Parıltı.
12. Çakır: Mavi renkli, gri benekli gözü olan.
13. Çapan: Tatar, ulak, postacı
14. Çavlan: Bir akarsuyun yüksekten köpürerek döküldüğü yer, çağlayan
15. Çelik: Su verilip sertleştirilmiş demir, Çok güçlü.
16. Çeliker: Çelik gibi güçlü.
17. Çetin: Sert, Çözümü zor, sarp, İnatçı, azimli.
18. Çevik: Çabuk davranan, hareketli.
19. Çığır: Çığın açtığı iz, yol, Yenilikçilik.
20. Çınar: Uzun ömürlü, uzun boylu, kalın gövdeli bir ağaç türü.

D Harfi

1. Dalan: Biçim – İnce, zarif.
2. Dalay: Deniz.
3. Darcan: Sıkıntılı, aceleci.
4. Demir: Kolay işlenen dayanıklı bir maden.
5. Demiralp: Demir gibi güçlü, yiğit.
6. Demircan: Özü demir gibi sağlam.
7. Demirel: Demir gibi güçlü eli olan.
8. Demirhan: Demir gibi güçlü hükümdar.
9. Demirkan: Güçlü soydan gelen.
10. Deniz: Deniz, su kütlesi, derya.
11. Denktaş: Akran, aynı yaşta.
12. Derviş: 1-Tarikata girmiş 2-Hoşgörülü, alçakgönüllü.
13. Derya: 1-Deniz, 2-Engin, bilgili, 3-Çok
14. Devran: Felek, kader.
15. Devrim: Olumlu yönde değişiklik yaratan hareket.
16. Dilmen: Güzel konuşan.
17. Dinç: Güçlü, sağlıklı.
18. Dinçer: Güçlü, sağlıklı asker.
19. Doğa: Tabiat.
20. Doğan: Yırtıcı bir kuş.
21. Doğu: Güneşin doğduğu yön.
22. Doğuhan: Doğunun hükümdarı.
23. Doğukan: Doğulu, doğu soyundan.
24. Doğuş: Yaradılış
25. Dora: 1. En yüksek yer, uç, 2. Bir şeyin üst kısmı, yukarısı, tepe, 3. Dağ doruğu.
26. Doruk: En yüksek yer, zirve – Üstün başarı.
27. Dorukhan: Zirvenin hükümdarı.
28. Dündar: Artçı asker, birliği koruyan asker.
29. Duran: 1-Varlığını sürdüren 2- Dağyolu 3- Dingin, sakin.
30. Dursun: Çok yasa, uzun ömürlü ol
31. Durukan: Kanı saf, berrak.

E Harfi

1. Ecevit: 1. Çevik, çalışkan, açık fikirli 2. Yaramaz, sinirli
2. Ediz: Yüksek yer – Ulu,yüce.
3. Efe: Batı Anadolu’da köy yiğidi, zeybek.
4. Efgan: Ağlayıp inleme – feryat.
5. Ege: Bir çocuğu koruyan,ona bakan – Büyük ulu.
6. Egehan: Engin denizlerin hükümdarı.
7. Egemen: Hakim, hüküm süren.
8. Emir: Bir kavmin başı -Peygamber soyundan- Kumandan.
9. Emirhan: Emirlerin başı, hükümdarı.
10. Emrah: Bir halk ozanımız.
11. Emre: Aşık, vurgun.
12. Ender: Çok az, nadir bulunan.
13. Ener: En yiğit, en kahraman.
14. Enes: Secereli Arap atı.
15. Engin: Uçsuz bucaksız – Yüksekte olmayan yer.
16. Enginsu: Açık deniz.
17. Enis: Dost, arkadaş.
18. Enver: En nurlu, en parlak.
19. Eralp: Yiğit, güçlü.
20. Eray: İlk ay.
21. Erbatur: Cesur, yiğit.
22. Erberk: Şimşek gibi yiğit.
23. Ercan: Canlı, sağlıklı.
24. Ercüment: İtibarlı, haysiyetli, değerli.
25. Erdal: Tek erkek.
26. Erdem: Namus, fazilet – Hüner – Ruhsal yetkinlik.
27. Erden: El değmemiş.
28. Erdinç: Duru, güçlü erkek.
29. Erdoğan: Yiğit doğmuş.
30. Eren: Yetişmiş – Cesur,yiğit – Ermiş kişi.
31. Ergin: Olmuş, yetişmiş – Reşit.
32. Ergun: Oynak, hızlı giden at.
33. Ergün: Yumuşak huylu, uysal.
34. Erhan: Adaletli hükümdar.
35. Ertuğ: Yiğit başlığı.

F Harfi

1. Fadil: Faziletli, ahlaklı – Fazıl
2. Fahir: İftihar edilecek, övülecek.
3. Fahrettin: Diniyle övünen.
4. Fahri: Şeref ve itibar için yapılan iş.
5. Faik: Üstün, yüksek.
6. Falih: Başarı kazanan, isteğine ulaşan.
7. Faruk: Haklıyı haksızı ayırabilen – Keskin.
8. Fatih: Fetheden – Hüküm veren.
9. Fazil: Faziletli, ahlaklı.
10. Fehim: Anlayışlı, zeki.
11. Ferdi: Kişiye özgü.
12. Ferhan: Sevinç, mutlu.
13. Ferhat: Güçlükleri yenip bir yeri ele geçiren.
14. Ferid: Eşsiz, tek, benzeri olmayan.
15. Feridun: Eşsiz, tek.
16. Ferit: Avcı kuş.
17. Ferkan: Güçlü, saygın soydan gelen.
18. Ferruh: Uğurlu – Kutsal.
19. Fethi: Fetih ile ilgili.
20. Fevzi: Kurtuluşla, zaferle ilgili – galip üstün gelen.
21. Feyyaz: Faydalı, verimli, bereketli.
22. Fikret: Düşünce – Akıl, anlayış.
23. Fırat: Tatlı su – Türkiye’nin en uzun akarsuyu.
24. Fuat: Kalp, gönül.
25. Furkan: Doğruyu yanlıştan ayırma.

G Harfi

1. Galip: Üstün gelen, kazanan.
2. Gani: 1-Zengin, varlıklı 2-Bol.
3. Gazanfer: Aslan, Yiğit, yürekli.
4. Gediz: 1-Su birikintisi, gölcük 2-Ege’de bir akarsu.
5. Gencal: Genç, taze.
6. Gencalp: Genç yiğit, kahraman.
7. Gencay: Ayın bir haftalık hali, hilal.
8. Gencer: Genç yiğit.
9. Genco: Genç
10. Giray: Uygun, laik.
11. Girgin: Kolay yakınlık kuran.
12. Gökalp: Mavi gözlü yiğit – Göklerin yiğidi.
13. Gökay: Mavi ay.
14. Gökberk: Mavi gözlü, sert kişi.
15. Gökcan: Mavi gözlü dost, candan kişi.
16. Gökçen: Güzel, hoş.
17. Gökhan: Eski Türklerde gök tanrısı – Göklerin hakimi.
18. Gökmen: Sarışın, mavi gözlü.
19. Göksel: Gökle ilgili.
20. Göktan: Mavi şafak.
21. Göktuğ: Mavi tuğ.
22. Görkay: Güzel ay.
23. Güçhan: Çetin, güçlü han.
24. Güçlü: Kuvvetli, gücü yerinde – Önemli, etkili – Şiddetli.
25. Gültekin: Genç, nazik delikanlı.
26. Günalp: Güneş gibi yiğit.
27. Güney: Dört yönden biri – Her zaman güneşli yer.
28. Günkut: Günün uğuru.
29. Güntan: Güneşin doğuşundan az önceki zaman.
30. Güntekin: Güneş gibi tek.
31. Güral: Hakkını bol bol, çok al
32. Güralp: Güçlü yiğit
33. Güray: Çok ışıklı, aydınlık.
34. Gürcan: Güçlü, coşkulu can.
35. Gürkan: Gürbüz, kanı bol.
36. Gürol: Hayat boyu herşeyin bol olsun.
37. Gürtan: Işıklı, geniş tan yeri.
38. Güven: Kuşku duymadan bağlanma, inanma – Cesaret.
39. Güvenç: Güven – Sevinçli – Dayanak, yardım.
40. Güzey: Güneş görmeyen yer, kuzey.

H Harfi

1. Habib: Seven, sevgili dost, sevilen dost
2. Hafız: 1-Koruyan, saklayan 2-Kur’an’ı ezberlemiş kişi.
3. Hakan: Eski Türk ve Moğol hükümdarı.
4. Hakkı: Doğrulukla, adaletle ilgili.
5. Haldun: Sonsuz, ebedi olan.
6. Halil: Yakın dost.
7. Halim: 1-Sessiz, sakin 2- Yumuşak huylu, yavaş.
8. Halis: 1-Katıksız,  2- Saf, temiz, hilesiz, 3- Yalnız.
9. Halit: 1-Sonsuz, sürekli 2-Bir yıldan çok yaşayan.
10. Haluk: İyi huylu, geçimli.
11. Hamdi: Allah’ı övmek, şükretmek.
12. Hami: Himaye eden, koruyan.
13. Hamit: Övgüye değer.
14. Harun: İnat eden, huysuz.
15. Hasan: Güzellik, iyilik.
16. Hasret: Özlem, sıla.
17. Hazar: Barış, güven.
18. Hazım: Akıllı, işbilir.
19. Heper: Her zaman yiğit.
20. Hidayet: 1-Doğru yola girme 2-Müslüman olma
21. Hikmet: 1-Bilgelik 2-Özlü söz, vecize.
22. Hıncal: Öcünü onda koyma, öcünü al, öç al.
23. Hiram: Yürüme, gezinme.
24. Hulki: 1-Yaradılışla ilgili 2-İyi huylu, ahlaklı.
25. Hulusi: Saf, içi temiz – Samimi, içten.
26. Hüdaverdi: Allah’ın verdiği
27. Hüray: Ay gibi özgür.
28. Hürcan: Özgür.
29. Hürel: Özgür ülke.
30. Hürkal: Özgür kal.
31. Hürkan: Özgürlüğüne düşkün bir soydan gelen.
32. Hürol: Özgür ol.
33. Hurşit: Güneş.
34. Hüseyin: Küçük sevgili.
35. Hüsnü: Çok güzel.

I Harfi

1. Ildır: 1.Parıltı. 2.Alaca karanlık.
2. Ildız: Yıldız – Gündönümünden 10 gün öncesi.
3. Ilgar: Çabuk, hızlı – Hücüm, akın – Havanın açık olması – Öfke.
4. Ilgaz: 1. Dizginleri koyuverilmiş atın dört nala koşması. 2. Atla ansızın yapılan doludizgin saldırı.
5. Ira: Öz yapı, karakter, kişilik.
6. Işık: Güneş ve benzeri bir kaynağın yaydığı aydınlık;
7. Işıkhan: Işıklı han
8. Işıker: Aydınlık yiğit, ışıklı yiğit
9. Işıltan: Şafak ışığı
10. Işıner: Işık saçan yiğit.

İ Harfi

1. İbrahim: 1-İnananların babası 2-Bir peygamber.
2. İdris: 1-Hoş kokulu bir kiraz türü 2-Bilimde ileri düzeyde olan 3-Bir peygamber.
3. İhsan: 1-İyilik 2-Bağış, bağışlama.
4. İlaydın: Aydınlık, mutlu, demokratik ülke.
5. İlbay: Bir yerin saygın kişisi sözü geçen.
6. İlbey: Vali.
7. İlbilge: Ülkenin, yurdun bilgesi
8. İlcan: Yurttaş, vatandaş.
9. İlgin: Gurbette yaşayan, garip.
10. İlgü: Engel.
11. İlhami: İçe doğanlarla, esinle ilgili.
12. İlhan: Hükümdar, İmparator, Yönetici.
13. İlkan: Bir Türk hükümdarı.
14. İlkay: Yeni ay, ayın ilk hali.
15. İlkcan: İlk doğan erkek çocuklara verilen ad.
16. İlker: İlk doğan erkek çocuk.
17. İlkut: Kutlu, mutlu ülke.
18. İltekin: Tek eşsiz ülke.
19. İlter: Yurdunu seven, koruyan.
20. İnal: Kendisine inanılan.
21. İnan: 1-Dizgin 2-Yönetme 3-İman.
22. İnanç: 1-Bir düşünceye bağlılık 2-İman 3-Doğru, emin.
23. İrfan: 1-Bilme, anlama 2-Sezme, kavrama gücü.
24. İşçan: Çalışkan.
25. İshak: Bilgin olarak tanınan bir peygamber.
26. İskender: Bir Makedon kumandanı.
27. İslam: İslam diniden olan, müslüman.
28. İsmail: İbrahim peygamberin oğlu.
29. İsmet: Masumluk, temizlik – Haramdan çekinme.
30. İzzet: Değer, kıymet – Kuvvet, kudret – Hürmet, saygı.

J Harfi

1. Jarin: Yakınmak, haykırmak.
2. Jenin: Vurmak, titreşmek.
3. Jefi:Güçlü, deneyimli.
4. Jerfi: Derinlik.
5. Jiyan: Kızgın, hışımlı.

K Harfi

1. Kaan: 1.Hükümdar. 2.Çin ve Moğol hükümdarlarına verilen ad.
2. Kadem: Uğur – Ayak adımı – Yarım arşın.
3. Kadir: Kuvvetli, güç sahibi – Değer, onur, şeref.
4. Kadri: Değer, kıymetle ilgili.
5. Kağan: Kaan, hükümdar.
6. Kahraman: Yiğit, cesur – Bir olayın baş kişisi.
7. Kamer: Ay – Sadık hizmetli.
8. Kamuran: Arzusuna erişmiş.
9. Kandemir: Güçlü soydan gelen.
10. Kaner: Yiğit soydan gelen.
11. Karabey: Esmer, rengi karaya çalan bey.
12. Karacan: Esmer – Küçük ağaçcık.
13. Karahan: 1.Tarihte bazı hanlara verilen ad. 2. Anadolu’da bir devlet.
14. Karan: Kahraman, yürekli – Karanlık.
15. Karanalp: Esmer, karayağız, yiğit.
16. Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
17. Kartal: Çok güçlü, iri yırtıcı kuş.
18. Kartay: Yaşlı, pir.
19. Kaya: Büyük, sert taş kütlesi
20. Kayahan: Güçlü, sert hükümdar.
21. Kayhan: Güçlü hükümdar.
22. Kemal: Olgunluk – En yüksek değer – Erdem.
23. Kenan: Hz.Yakup’un ülkesi. Cennet, Filistin.
24. Kerem: Soyluluk – Cömertlik, bağış.
25. Keremşah: Asil, soylu şah, hükümdar.
26. Kerim: Cömert – Ulu, büyük.
27. Kılıç: Sivri uçlu,keskin, çelikten silah.
28. Kılıçalp: Kılıç gibi keskin, yiğit.
29. Kılıçhan: Kılıç gibi keskin, güçlü yiğit.
30. Kırca: Dolu – Ufak taneli kar – Borayla gelen yağmur.
31. Kırdar: Ölçülü davranış.
32. Kırhan: Kırçıl han.
33. Kıvanç: Övünç, iftihar.
34. Köker: Köklü soydan gelen.
35. Köksal: Kökünü derinlemesine sal, soyun genişlesin.
36. Kolçak: Yiğit, mert, koçak.
37. Koral: Sınır muhafızı.
38. Koralp: Yiğit sınır muhafızı.
39. Koray: Kor renkli ay.
40. Korçak: Heykel.
41. Korcan: Ateşli, canlı.
42. Korel: Kor gibi etkili, yakıcı kişi.
43. Korhan: Kor gibi kızgın hükümdar.
44. Korkut: Büyük dolu tanesi – Hayali yaratık.
45. Kortan: Kor renkli tanyeri – Yalçın kaya – Pelikan.
46. Kubat: Kaba, şişman.
47. Kubilay: Ünlü Moğol hükümdarı.
48. Kudret: Güç, kuvvet – Allah’ın gücü – Zenginlik – Yetenek.
49. Kuntay: Ay gibi sağlam, güçlü.
50. Kunter: Sağlam, kuvvetli.
51. Kürşat: Göktürk prensi.
52. Kurtbey: Kurt gibi atılgan, güçlü.
53. Kutan: Dua, yalvarma – Saka kuşu.
54. Kutay: Uğurlu ay.
55. Kutay: Uğurlu ay.
56. Kutbay: Uğurlu kişi.
57. Kuter: Kutlu uğurlu kişi.
58. Kuthan: Kutlu hükümdar.
59. Kutlay: Kutlu, uğurlu ay.
60. Kutlu: Uğurlu, kutsal.

L Harfi

1. Laçin: Bir cins şahin – Sarp, yalçın.
2. Lami: Sert, çatık kaşlı veya Aslan.
3. Latif: Allah’ın kulu.
4. Lema: Her şeye gücü yeten.
5. Lemi: Becerikli, atılgan.
6. Levent: Dünya, varlık.
7. Liva: Bayrak
8. Lokman: Doğruluk gösteren-Adaletli davranan.
9. Lütfi: Cennette ölümsüzlüğe kavuşan.
10. Lütfü: İyi muamele, güzellikle hoşlukla ilgili

M Harfi

1. Macit: Şan, şeref sahibi – İyi ahlaklı.
2. Mahir: Becerikli, hünerli.
3. Mahmut: Övülmeye değer, hamdolunmuş.
4. Malik: Sahip, efendi
5. Manço: Manda yavrusu.
6. Mansur: 1-Yardım edilmiş 2- Allah’ın yardımıyla galip gelmiş.
7. Mazhar: 1-Bir şeyin göründüğü, çıktığı yer 2-Onurlanma.
8. Mazlum: Yumuşak, sessiz, zülüm görmüş
9. Mecit: Çok ulu, yüce.
10. Mecnun: Cin çarpmış – Delice seven
11. Mehmet: Muhammed isminin Türkçe’de söylenişi.
12. Melih: Güzel, şirin, sevimli.
13. Memduh: Övülmüş.
14. Menderes: Bir akarsu yatağının az eğimli ovalarda çizdiği kıvrım.
15. Mengü: Ölümsüz, ebedi.
16. Mensur: Saçılmış, dağılmış – Ölçüsüz, uyaksız söz.
17. Meriç: Balkan yarımadasında bir akarsu.
18. Merih: Bir gezegen.
19. Mert: 1-Yiğit. 2-Sözünün eri, güvenilir kimse.
20. Mesut: Mutlu, bahtiyar.
21. Mete: Büyük Hun imparatoru.
22. Metin: Metanetli, sağlam – Özü, sözü doğru.
23. Mirkelam: Güzel, nazik konuşan.
24. Mirza: Hükümdar soyundan gelen.
25. Mithat: Övme.
26. Muhammed: Yüce Peygamberimizin ismi – Tekrar tekrar övülmüş – Güzel huylu.
27. Müjdat: Müjdeler, sevinçli haberler.
28. Murat: 1.İstek. 2.Amaç.
29. Murathan: Arzulu hükümdar.
30. Müşfik: Şefkatli, merhametli.

N Harfi

1. Naci: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
2. Nadi: Haykıran, seslenen – Toplantı.
3. Nadir: Az bulunur, az bulunan.
4. Nafi: Yararlı – Şifa, hayırlı.
5. Nafiz: 1-Becerikli, atılgan. 2-Delen, içeri işleyen 3-Etkili, sözü geçen.
6. Nahit: Venüs gezegeni, zühre – Ergen.
7. Nail: Muradına ermiş.
8. Naşit: Şiir yazan, okuyan.
9. Nasuh: Öğüt veren – Temiz.
10. Nasuhi: Bozulmaz biçimde tövbe eden.
11. Nazif: Temiz – Zarif.
12. Nazım: Düzenleyen – Manzume yazan.
13. Necat: Kurtulma.
14. Necdet: Kahramanlık, yiğitlik.
15. Necip: Soyu temiz, cömert
16. Nedim: Tatlı , güzel konuşan.
17. Nedret: Az bulunan, seyrek.
18. Nehar: Gündüz.
19. Nejat: Soy, nesil – Doğa, yaradılış.
20. Neşat: Sevinç, neşe.
21. Neşet: Meydana gelme, yetişme.
22. Nesim: Yumuşak rüzgar – İyi, yumuşak huylu.
23. Neyzen: Ney çalan.
24. Nezih: Temiz, pak, seçkin
25. Nihat: Huy, yaradılış.
26. Noyan: Baş komutan, bey.
27. Nuh: Üçüncü peygamber.
28. Nurkan: Aydınlık, temiz soydan gelen.
29. Nüvit: İyi haber.
30. Nüzhet: Neşe – Ferahlık, sevinç.

O Harfi

1. Oben: 1-Erkek deve, 2-O benim
2. Ogün:  O bilinen gün, hayatımızın değiştiği gün
3. Oğan: Güçlü, kuvvetli.
4. Oğul: Erkek evlat – Kovandan çıkan arı topluluğu.
5. Oğulcan: Can dost.
6. Ogün: Belirli bir günde doğan.
7. Oğur: 1-Uğur 2-Samimi, içten.
8. Oğuz: 1-Saf, iyi yaradılışlı 2-Sağlam, güçlü.
9. Oğuzhan: 1-Yiğit han 2-Oğuzların efsane kahramanı.
10. Okan: Anlama, öğrenme – Oğuz.
11. Okay: Beğeni, ok gibi delici, ay gibi aydınlık.
12. Okbay: Ok gibi delici, saygın ve zengin kimse.
13. Okcan: Hareketli, canı tez.
14. Oker: Hızlı, hareketli.
15. Oktar: Ok atan, okçu
16. Oktay: Öfkeli, sinirli.
17. Olgun: Bilgili, görgülü, iyi yetişmiş.
18. Oltun: Saygı gösterilen ol, saygın ol
19. Omaç: Hedef, amaç.
20. Onat: İyi, güzel – Doğru ve dürüst nitelikli.
21. Onay: Uygun bulma.
22. Ongar: Kurtuluş.
23. Ongun: 1-Tam 2- Verimli, bayındır 3-Kutlu, uğurlu 4-Gelişmiş, gürbüz.
24. Onur: Kişinin kendin saygısı, özsaygı.
25. Onural: Şan, şeref kazan.
26. Onuralp: Onuruyla tanınmış yiğit.
27. Onurhan: Onurlu hükümdar.
28. Orçun: Ardıl, halef, oğul.
29. Orhan: Şehrin hakimi.
30. Orhun: Orta Asya Türklerinde eski yazı türü.
31. Orkan: Hükümdar soyundan gelen.
32. Orkun: Çoban beyi.
33. Orkut: Kutsal şehir.
34. Ortaç: 1-Tepe 2-Mirasçı 3-Veliaht.
35. Ortun: Ortanca kardeş.
36. Ortunç: Ateş renginde tunç.
37. Osman: Bir tür kuş – Osmanlı’nın kurucusu.
38. Oytun: Beğenilen güzel yer, kutsal.
39. Ozan: 1-Halk şairi. 2-Şiir yazan kimse şair.
40. Ozgan: Öne geçen, kazanan.

Ö Harfi

1. Öcal: Öcünü, intikamını al.
2. Öğday: Çok akıllı.
3. Öğün: Yücel, gurur duy – Zaman, vakit – Kez, defa Önde, ileride.
4. Öğünç: Övünülecek şey.
5. Öğüt: Nasihat.
6. Öker: Akıllı.
7. Ökkeş: 1-Erkek örümcek, 2-Bir dağ adı.
8. Ökmen: Akıllı, zeki.
9. Öktem: Güçlü, onurlu.
10. Ökten: Akıllı, bilgili.
11. Ömer: Yaşayış, hayat – İkinci Halife.
12. Ömür: Yaşayış, hayat.
13. Önal: Her işte lider olan.
14. Önay: Ayın ilk günlerindeki durumu, hilal.
15. Önder: Bir topluluğa başkanlık eden – Önde giden, yol gösteren.
16. Önel: Bir şeyin tamamlanması için verilen süre, vade.
17. Öner: Başta gelen – Yön – Sıra.
18. Örsan: Örs gibi sağlam adı olan.
19. Örsel: Örs gibi sağlam el.
20. Övül: Kendini beğendir, övgü kazan.
21. Öymen: Evcimen, evine bağlı.
22. Özal: Özü kırmızı.
23. Özalp: Özünde yiğit olan.
24. Özay: Özü ay gibi parıltılı olan.
25. Özcan: Candan, samimi.
26. Özdemir: Özü demir gibi sağlam olan.
27. Özden: Soyca temiz – Özvarlıkla ilgili – Suların geçtiği yer.
28. Özen: Bir işin iyi olması için gösterilen çaba – En içeride olan – Dere, ırmak.
29. Özer: Yiğit, doğru kişi.
30. Özgün: Benzerlerinden ayrı – Kendine özgü.
31. Özgür: Hür – Bağımsız
32. Özhan: Hükümdar soyundan gelen.
33. Özkan: Özü, kanı temiz.
34. Özmen: Özü iyi, sağlam olan.
35. Öztan: Tan yeri gibi aydınlık.

P Harfi

1. Pakel: Sezgi, anlayış, dikkat.
2. Paker: Sert, çatık kaşlı veya aslan.
3. Paksoy: Allah’ın kulu.
4. Pamir: Her şeye gücü yeten.
5. Pars: Becerikli, atılgan.
6. Paydaş: Dünya, varlık.
7. Payidar: Doğruluk gösteren – Adaletli davranan.
8. Pekay: Çok aydınlık, ay gibi ışıklı.
9. Pekcan: Cennette ölümsüzlüğe kavuşan.
10. Pekel: Sağlam, güçlü el.
11. Peker: Güçlü yiğit, çok sağlam.
12. Pekin: Doğruluğu kesinlikle bilinen.
13. Perker: Güçlü ve yiğit kişi.
14. Pertev: Dürüst, güvenilir.
15. Peyam: Mutlu, sevinçli gün.
16. Peykan: Beyaz taç, gelin tacı.
17. Peyman: Aydınlık gece.
18. Polat: Din uğruna çalışan.
19. Poyraz: Yüce, ulu.
20. Pozan: Candan, cana yakın.

R Harfi

1. Rabsin: Beyaz ay, dolunay.
2. Rafet: 1-Sert, çatık kaşlı 2-Aslan.
3. Rafi: 1-Kaldıran, yücelten, yükselten. 2-Allah’ın isimlerinden.
4. Ramazan: Doğruluk gösteren – Adaletli davranan.
5. Ramim: Cennette ölümsüzlüğe kavuşan.
6. Rauf: Dünya, varlık.
7. Recep: Beyaz taç, gelin tacı.
8. Refik: Din uğruna çalışan.
9. Reha: Candan, cana yakın.
10. Rekin: Gururlu, ağırbaşlı.
11. Rıdvan: Aslan gibi cesur, savaşçı beyi.
12. Rıza: Yiğit, hükümdar.
13. Ruhi: Tek yiğit, prens.
14. Rüstem: Kızıl, al renkli Tuğ.
15. Rüştü: Armağan, hediye.
16. Rüzgar: Yel, esinti, hava akımı.

S Harfi

1. Sabahattin:Güzellik
2. Sabri: Sabırla ilgili.
3. Sacit: Secde eden.
4. Sadri: Göğüsle ilgili.
5. Sağhan:1-İyi kağan 2-Sağın saygıdeğer, kutsal kimse; 3-Hekim, doktor 4-Kazak hakanlarının ünlülerinden biri
6. Saim: Oruçlu.
7. Sait: 1-Mübarek, kutlu 2-Sevap kazanmış.
8. Sakıp: 1-Delen, delik açan 2-Çok parlak.
9. Salih: 1-Elverişli, yararlı 2-Dinin emirlerine uyan.
10. Salim: Sağlam – Kusursuz, eksiksiz.
11. Samet: Çok yüksek, çok ulu – Hiç kimseye ihtiyacı olmayan.
12. Sami: Dinleyen, duyan – Yüksek, yüce.
13. Samih: Cömert, eli açık.
14. Samim: Bir şeyin merkezi, içi.
15. Sanber: Gücüyle tanınmış.
16. Sancar: Kısa kama – Saplar, batırır.
17. Saner: Ünlü tanınmış.
18. Sargın: Candan, içten.
19. Sarp: Çetin, sert.
20. Sarper: Zoru başaran kişi.
21. Savaş: Uğraşma, mücadele, kavga – Silahlı mücadele, harp.
22. Seçkin: Niteliklerinin yüksekliğiyle göze çarpan, elit.
23. Sedat: Doğru, haklı.
24. Selcan: Coşkun, taşkın.
25. Selçuk: Güzel konuşan – Türk hükümdarı.
26. Selim: Sağlam, doğru, kusursuz – Temiz, içten.
27. Semih: Cömert, eli açık.
28. Semin: Çok değerli.
29. Sercan: Sevgili, sevilen.
30. Serdar: Başkumandan, başbuğ.
31. Sergen: Raf, vitrin – Tepelerdeki düzlük – Yorgun.
32. Serhan: Kurt, canavar – Şarkıcıların başı.
33. Serhat: Sınır – İki devlet arasındaki sınır.
34. Serkan: Soylu kan, başkan, lider.
35. Serkut: Mutlu, talihli.
36. Sermet: Ebediyet, sonsuzluk.
37. Sertaç: Çok sevilen, sayılan.
38. Sertuğ: Baş tacı edilen.
39. Server: Başkan, reis.
40. Sezai: Uygun, yaraşan.
41. Sezer: Duyar, hisseder.
42. Sezgin: Sezme yeteneği olan, duygulu, anlayışlı.
43. Simavi: Yüzle, çehreyle ilgili.
44. Sinan: Mızrak, süngü gibi silahların sivri ucu.
45. Sıtkı: İç temizliğiyle, doğrulukla ilgili.
46. Sökmen: Yiğitlere verilen san.
47. Sömer: Katışıksız güçlü.
48. Soner: Son doğan yiğit.
49. Songur: Şahin – Ağır, hantal.
50. Soysal: Uygar.
51. Suavi: Değişmeyen – Kanıtlanmış.
52. Süheyl: Kutlu, uğurlu.
53. Süleyman: Saflık, temizlik.
54. Sümer: Mübarek, kutlu – Sevap kazanmış.
55. Sunar: Sunan, takdim eden.

Ş Harfi

1. Şafak: Güneş doğmadan önce ufukta beliren aydınlık.
2. Şahan: Padişahlar, hükümdarlar, tahtlar.
3. Şahin: Büyük, yırtıcı kuş.
4. Şansal: Niteliklerinle ünlen, tanın.
5. Şanver: İyi niteliklerin bilinsin, duyulsun.
6. Şayan: Yakışır, yaraşır. Uygun.
7. Şehzade: Hükümdar oğlu.
8. Şenel: Neşelen, mutlu ol.
9. Şener: Mutlu, neşeli.
10. Şenol: Her zaman neşeli, mutlu ol.
11. Şensoy: Neşeli, mutlu soydan gelen.
12. Şeref: İyi ahlak ve fazilet sonucu oluşan manevi yücelik – İyi ün.
13. Şerif: Şerefli, kutsal – Soylu, temiz.
14. Şevket: Büyüklük, heybet.
15. Şükrü: Şükürle, minnettarlıkla ilgili.

T Harfi

1. Tacettin: Taca ait
2. Taha: Kuran’da bir sure adı.
3. Talat: Yüz, surat, çehre
4. Talay: Gereğinden çok.
5. Talip: Arayan, isteyen – Alıcı müşteri.
6. Tamay: Dolunay.
7. Tamer: Nitelikli, sayılan kişi.
8. Tan: Güneş doğmadan önceki alaca karanlık, şafak zamanı.
9. Tanay: Şafaktaki ay.
10. Tanberk: Şafak çizgisi – Parlayan şimşek
11. Taner: Şafak gibi aydınlık yiğit.
12. Tanfer: Tan vakti.
13. Tanju: Çinlilerin Türk hükümdarlarına verdiği ad.
14. Tankut: Kutlu, uğurlu sabah.
15. Tansel: Şafak seli, ışık seli.
16. Tarcan: Ayrıcalıklı dost.
17. Tarhan: Oğuzlarda demirci ustası – Tüccarlar – Han ve komutan ünvanı.
18. Tarık: Sabah yıldızı, Zühre, Venüs.
19. Tarkan: İslam’dan önce Türklerin kullandığı vekil, vezir gibi san.
20. Taşkın: 1-Coşmuş, taşmış halde bulunan 2-Akarsuların taşması.
21. Tayfun: Okyanuslarda görülen fırtına.
22. Tayfur: Küçük bir kuş türü.
23. Taygün: Çocuk, torun.
24. Taykut: Kutlu, uğurlu çocuk.
25. Taylan: Yakışıklı ve sırım gibi genç.
26. Tekay: Eşi benzeri görülmemiş.
27. Tekcan: Değerli, eşsiz.
28. Tekin: Tek, eşsiz – Uyanık, tetikte.
29. Teoman: Hun İmparatoru Mete’nin babası.
30. Tercan: Genç, delikanlı – Kırmızı buğday.
31. Tevfik: Uygun düşme, uyma – Başarma – Allah’ın yardımına ulaşma.
32. Tezcan: Telaşlı, heyecanlı.
33. Timuçin: Moğol İmparatoru Cengiz – Katı, sağlam demir.
34. Timur: Demir – Türk-Moğol İmparatoru.
35. Tolay: 1. Cemaat. 2. Topluluk.
36. Toprak: Yer kabuğunun yüzey bölümü.
37. Toygar: Tarlakuşu, turgay.
38. Tufan: Nuh Peygamber zamanındaki güçlü yağmur.
39. Tugay: İki alaydan oluşan askeri birlik.
40. Tuğrul: Ak doğan – Selçuklu’nun kurucusu.
41. Tulga: Miğfer, çelik başlık
42. Tuna: Çok bol – Yavru – Görkemli, gösterişli – Bir akarsu.
43. Tunç: Bakır, çinko, kalay karışımı.
44. Tuncay: Tunç renkli ay.
45. Tuncer: Tunç gibi kuvvetli.
46. Turan: Türklerin en eski yurtlarına verilen ad.
47. Turgay: Boz renkli, tarlalarda bulunan bir tür serçe.
48. Turgut: Oturulacak yer, konut.
49. Turhan: Soylu, seçkin.
50. Türker: Yiğit Türk

U Harfi

1. Uçar: Sezgi, anlayış, dikkat.
2. Ufuk: Herşeye gücü yeten.
3. Uğur: Becerikli,atılgan
4. Uğuralp: Dünya, varlık.
5. Uğurcan: Doğruluk gösteren-Adaletli davranan.
6. Uğut: Baygın, kuru, solgun; bol buğday
7. Ulaç: Cennette ölümsüzlüğe kavuşan.
8. Ulaş: Çok övülmüş, methedilmiş.
9. Ulubey: Saygın, değerli.
10. Uluç: Beyaz ay, dolunay.
11. Uluğ: Yüce ve saygın kişi.
12. Uluhan: Yüce kağan
13. Umur: 1. Aldırış etme. 2. Tecrübesi çok olan, deneyimli.
14. Umut: Beyaz taç, gelin tacı.
15. Ural: Aydınlık gece.
16. Uras: Saadet, mutluluk
17. Utkan: Din uğruna çalışan.
18. Utku: Yüce, ulu.
19. Uygur: Şanı şerefi en yüksek olan.
20. Uzay: Kızıl kan, boşluk.

Ü Harfi

1. Ülgen: Yüce, ulu – İyilik tanrısı.
2. Ülker: Boğa burcunda yedi yıldızdan biri.
3. Ümit: Umut.
4. Ümitcan: Umutlu, hayırlı dost.
5. Ünal: Adın duyulsun, tanın.
6. Ünalp: Tanınmış, ünlü yiğit.
7. Ünay: Ay gibi güzel ve şöhretli.
8. Üner: Tanınmış, ünlü.
9. Ünkan: Tanınmış soydan gelen.
10. Üzeyir: Kuran-ı Kerim’de geçen bir isim.

V Harfi

1. Vaha: Çöl ortasında sulak ve yeşil yer.
2. Vahap: Çok bağışlayan, ihsan edici
3. Vakkas: Okçu, savaşçı
4. Varol: Sağlıklı, uzun yaşa.
5. Vasfi: Nitelikle ilgili.
6. Vedat: Sevgi, dostluk.
7. Vefa: Sözünde durma, dostluğunu sürdürme.
8. Velit: Yeni doğmuş çocuk.
9. Volkan: Yanardağ.
10. Vural: Vurarak al.

Y Harfi

1. Yağın: Yağmur – Yiğit.
2. Yağız: 1. Esmer 2. Doğru. 3. Yiğit.
3. Yahya: Zekeriya’nın oğlu olan peygamber – Allah lütufkardır anlamında.
4. Yakup: Erkek keklik – Takip eden, izleyen.
5. Yakut: Parlak kırmızı, değerli taş.
6. Yalçın: Sarp – Düz, kaygan – Parlak.
7. Yalın: Sade, çıplak, katışıksız
8. Yalman: Kılıç, kama gibi şeylerin ucu – Sarp, dik.
9. Yaman: 1. Gücü ve becerisi alışılmışın üzerinde olan. 2. Korkulan.
10. Yaşar: Doğan çocuğun uzun ömürlü olması dileğiyle konan bir ad
11. Yasin: Kur’an’ın 36.Suresi.
12. Yavuz: İyi, güzel – Mert, cesur.
13. Yekta: Tek, eşsiz.
14. Yener: Üstün gelen, kazanan.
15. Yıldıray: Parlak, ışık veren ay.
16. Yıldırım: Buluttan yere elektrik boşalması.
17. Yılmaz: Bıkmayan, azimli.
18. Yiğit: Güçlü, yürekli, kahraman, alp.
19. Yücel: Yüksel, yüce hale gel.
20. Yusuf: Yakup Peygamberin oğlu.

Z Harfi

1. Zafer: Amaca ulaşma, başarı – Düşmanı yenme.
2. Zahir: Zekeriya’nın oğlu olan peygamber – Allah lütufkardır anlamında.
3. Zahit: Parlak yıldız
4. Zekai: Zeka ile ilgili.
5. Zekeriya: Erkek – Bir peygamber.
6. Zeki: Çabuk anlayan, kavrayan.
7. Zeynel: Zeynelabidin’in kısaltılmışı.
8. Zihni: Akılla ilgili.
9. Ziya: Aydınlık, nur.
10. Zülfükar: Hz. Ali’nin kılıcı.

 

 

KIZ BEBEK İSİMLERİ

A Harfi

1. Açangül: Açılan gül çiçeği.
2. Açelya: Fundagillerden çok renkli çiçekler açan bitki.
3. Açılay: Ay’ın şekilleri, yansıması.
4. Adal: Ün kazan.
5. Afet: Ortalığı birbirine katacak kadar güzel kadın.
6. Afife: Namuslu, namusuna çok düşkün olan.
7. Afitap: 1.Güneş. 2. Çok güzel, parlak yüzlü kadın.
8. Ağça: Temiz, saf.
9. Ahenk: Uyum
10. Ahsen: Çok güzel, olağanüstü güzel.
11. Ahu: Ceylan, karaca 2.Çok güzel,ince,zarif kadın.
12. Ahueda: Nazlı güzel.
13. Ahuela: AHUELA:Çok güzel gözlü.
14. Ahugül: Çok güzel.
15. Ahugüzar: Becerikli güzel.
16. Ahunaz: Nazlı güzel,nazenin.
17. Ahunisa: Çok güzel kadın.
18. Ahunur: Göz kamaştıran güzelliğe sahip olan.
19. Ahuse: Coşkulu güzellik
20. Ahuşen: Güzel ve neşeli.
21. Ajda: Filiz,sürgün. Çok genç.
22. Ajlan: Hızlı, çabuk, telaşlı
23. Akasya: Güzel kokulu bir süs bitkisi.
24. Akel: Eli uğurlu anlamında.
25. Akgün: Parlak gün, uğurlu gün, ışıklı.
26. Aksev: Aydınlığı sev,ışık saç.
27. Aksu: Anadolu’da değişik boylarda bir çok akarsuyun adı.
28. Aktan: Ak renkli tan; Kutlu tan, uğurlu tan.
29. Ala: Ela karışık renkli, alaca; Benekli; Tam olgunlaşmamış, yarı olmuş.
30. Alagül: Çok renkli gül.
31. Alçiçek: Kırmızı çiçek.
32. Alçin: Kızıl renkli küçük bir kuş.
33. Aleda: Nazlı, kaprisli
34. Alev: Yanan cisimlerin görüntüsünü tarif etmek için kullanılan bir kelime.
35. Aleyna: Bizim üzerimize olsun.
36. Algin: Birine gönül vermiş, vurgun, tutkun.
37. Algül: Kırmızı gül. Gül kırmızısı.
38. Alim: Gözü gönlü çeken nitelik, çekicilik, gönül çelen güzellik, alben
39. Alkim: Gökkuşağı.
40. Alkız: Kırmızı yanaklı,sağlıklı kız.
41. Alpike: Kahraman kraliçe.
42. Altin: Yüksek değerli bir maden
43. Alya: Yüksek yer, yükseklik, gök.
44. Amine: Yüreğinde korku olmayan.
45. Andaç: Anılar, hatıralar
46. Anil: Başkaları tarafından sözün edilsin
47. Anka: Kaf Dağı’nda bulunduğu söylenen masal kuşu
48. Arın: Arı, katışıksız, temiz, kirden uzak
49. Arkın: Yavaş, ağır, sakin
50. Armağan: Hediye, ödül
51. Armina: Emine, korkusuz, yürekli
52. Arnisa: Çok namuslu kadın
53. Arsen: Kurtuluş, özgürlük
54. Arsu: Su kadar berrak
55. Arsun: Yüreğindeki temizliği yansıtan
56. Arya: Operada sanatçının orkestra eşliğinde söylediği uzun şarkı
57. Arzu: Herhangi bir şey için duyulan aşırı istek
58. Arzucan: Candan isteyen.
59. Arzugül: İstenilen,beğenilen gül.
60. Arzum: İsteğim,dileğim,hevesim.
61. Arzunaz: Naz yapan,nazenin.
62. Asalbike: Gerçek hanım, gerçek güzel
63. Asel: Bal, Cennetteki dört sudan bir
64. Asena: Dişi kurt, güzel kız.
65. Aşkım: Sevdiğim,sevgilim.
66. Aşkın: Aşmış, ileri
67. Aslı: Temelli,köklü. Bir şeyin benzeri.
68. Aslıcan: Özü can gibi sevgili.
69. Aslıhan: Han soyundan gelen.
70. Aslım: Özü geçmişe ait.
71. Aslınaz: Nazlı olması geçmişinden gelen.
72. Aslınur: Nur saçan bir geçmişi olan.
73. Aslısu: Geçmişi su gibi berrak ve temiz olan.
74. Asu: Azgın, huysuz,isyan eden. Afacan.
75. Asude: Rahat, huzur içinde olan
76. Asuela: Ela gözlü yaramaz.
77. Asuman: Gökyüzü
78. Asya: Dünyanın en büyük kıtası
79. Ayben: Ben ayım anlamında
80. Aybeniz: Ay gibi parlak tenli,ay benizli.
81. Aybeniz: Ay gibi parlak tenli,ay benizli.
82. Aybike: Ay gibi güzel kız.
83. Aybirgen: Ay veren.
84. Ayça: Yay biçimindeki ay, Hilal.
85. Ayçağ: Ay gibi parlak çağ.
86. Aycan: Ay gibi sevilen,aydınlık can.
87. Ayçan: Ay gibi aydınlık kişi.
88. Ayçiçek: Gün çiçek
89. Ayda: Dere kıyılarında yetişen bir bitki.
90. Aydan: Güzelliğini aydan almış,ay gibi parlak ve güzel
91. Aydeniz: Hem ay, hem de deniz.
92. Aydonat: Işık donat, parlaklık donat anlamında.
93. Ayevi: Ay çevresinde oluşan ışık çemberi.
94. Aygen: Gönül arkadaşı.
95. Aygönül: Güzel gönüllü.
96. Aygün: Hem ay, hem gün.
97. Aykal: Ay gibi parlak ve ışıklı kal.
98. Aykız: Ay+Kız.
99. Ayla: Bazı yıldızların ve ayın etrafındaki ışık çemberi.
100. Aylan: Ay gibi güzel değerlere sahip olan.
101. Aylin: AYLA ile aynı anlamdadır: Bazı yıldızların ve ayın etrafındaki ışık çemberi.
102. Aynur: Ay ışığı.
103. Ayperi: Ay ve peri gibi çok güzel.
104. Aysar: Ayın evrelerine göre huyu değişen kimse.
105. Ayşe: Rahat ve huzur içinde yaşayan.
106. Ayşegül: Güller içinde mutlu yaşayan.
107. Aysel: Ay gibi olan güzelliğiyle nam salmış olan.
108. Aysema: Ay gibi parıldayan yüz.
109. Ayşen: Neşeli,gülen,aydınlık.
110. Ayşenur: Ayşe+Nur isimlerinden bir araya gelmiştir.
111. Ayseren: Güzelliğini gözler önüne seren.
112. Ayşıl: Ay ışığı.
113. Ayşim: Ayşin. Darlak ışık saçan.
114. Aysin: Sen aysın, ay kadar güzelsin.
115. Aysu: Ay gibi parıltılı ve su gibi berrak.
116. Aysun: Ay gibi ışıltılı ve güzel.
117. Ayten: Güzel bir tene sahip olan.
118. Aytu: Aya benzeyen tuğlu.
119. Azize: Saygın,sevgili,kutsal.
120. Azra: Üstünde hiç yürünmemiş kum; Yeni yetme kız.

B Harfi

1. Bahar: Yazla kış arasında olan mevsim. Güzellik,gençlik çağı.
2. Baha: Kıymet, değer, para.
3. Bahar: İlkbahar
4. Bala: Yavru çocuk.
5. Balca: Bal gibi, bala benzer.
6. Baler: Tatlı dilli, cana yakın.
7. Balın: Yar, sevgili.
8. Balkın: Pırıldayan, parlak.
9. Banu: Prenses; Hanımefendi. Yeni evli gelin.
10. Banuhan: Hatun hükümdar.
11. Başak: Ekinlerin tanelerini taşıyan baş kısmı.
12. Bediz: Resim, tasvir, süs, bezek.
13. Begüm: Hanım; Kadın hükümdar.
14. Behin: İyinin iyisi.
15. Behiye: Güzel.
16. Belde: Memleket, şehir, kasaba.
17. Belemir: Peygamber çiçeği olarak biliniyor. Açtığı kokusunun dağılmasıyla anlaşılan gizli çiçek anlamında.
18. Belen: Bel, geçit; İki dağ arasından geçen yol.
19. Belfü: Kar tanesi.
20. Belgi: İşaret.
21. Belgin: Kesin ve eksiksiz belirlenen.
22. Belgün: Aydınlık gün.
23. Belin: Korku ile şaşkın şakın bakmak.
24. Beliz: İşaret, iz; alamet
25. Belkıs: Efsaneye göre Hz. Süleyman zamanındaki Saba melikesinin adı.
26. Belma: Uysal,sakin.
27. Belur: Billur,billurdan olan.
28. Benan: Parmak uçları.
29. Benay: Ben ayım, ay gibiyim.
30. Benek: Namuslu kadın.
31. Bengi: Ölümsüz, sonsuz.
32. Bengisu: Ölümsüzlük suyu.
33. Bengül: Gül gibi.
34. Beniz: Yüz.
35. Bennu: Hayali bir kuş.
36. Bennur: Işık saçan.
37. Berfu: Kar tanesi.
38. Bergüzar: Anılmak için verilen şey, andaç.
39. Beria: Olgunluk ve güzelliğiyle üstün olan sevgili.
40. Beril: Zümrüt.
41. Berke: Zerdali, kayısı. Kamçı, değnek.
42. Berna: Bağlı, bağlanmış; Genç, körpe, delikanlı.
43. Berrak: Duru.
44. Berran: Keskin, kesici.
45. Berrin: Berin. En yüksek, en ulu anlamında.
46. Besime: Sevimli,güler yüzlü.
47. Besisu: Bitkilerin damarlarında dolaşan besleyici su.
48. Beste: Bir müzik parçasını oluşturan ezgilerin tümü.
49. Bestegül: Gül kadar güzel ve duygulu.
50. Bestenigar: Türk müziğinde bileşik bir makam.
51. Betül: Betil. Erkeklerden çekinen namuslu kadın, Hz. Meryem ve Hz. Fatma`nın diğer isimleri
52. Beyza: Çok beyaz, lekesiz.
53. Bige: Evlenmemiş,çocuk doğurmamış olan. Sultan.
54. Bihter: Daha iyi, en iyi.
55. Bilcan: Bilgili dost.
56. Bilge: Çok bilgili ve bilgisini yararlı kullanan kişi.
57. Bilget: Havadis, malumat.
58. Bilhan: Çok bilgili.
59. Billur: Pek duru, pürüzsüz
60. Bilnaz: Çok naz eden.
61. Bilnur: Bilge kişi.
62. Binay: Öylesine güzel ki bin ay eder.
63. Bingül: Gülü bol; Gül bahçesi
64. Binnaz: Çok nazlı,cilveli,kaprisli.
65. Binnur: Çok ışıklı, ışığı gür.
66. Biray: Ay gibi tek, eşsiz
67. Birbet: Yüzü benzersiz.
68. Birgen: Yalnız, yalnızlığa alışkın.
69. Birgül: Tek ve güzel bir gül.
70. Biricik: Bir tane, tek, emsalsiz.
71. Birsen: Yalnız sen.
72. Birsu: “Bir içim su” denilebilecek kadar güzel olan.
73. Büge: Bent, su benti.
74. Buket: Çiçek demeti.
75. Büküm: Bükme eylemi.
76. Burçak: Bir bitki.
77. Burçin: Dişi geyik.
78. Burcu: Güzel koku, ıtır.
79. Buse: Öpücük
80. Büşra: Müjde, sevinçli haber.

C Harfi

1. Cahide: Çalışıp çabalayan.
2. Canan: Gönülden sevilmiş, yar.
3. Canay: Ay gibi temiz.
4. Candan: İçten, gönülden.
5. Candaş: Candan, değerli dost.
6. Caneda: İçten, sevimli kişi.
7. Canel: İçten,candan uzatılan dostluk eli.
8. Canfeza: Müzikte bileşik bir makam
9. Cankız: Sevilen, sevimli, şirin kız
10. Cankut: Sevimli, cana yakın
11. Cansel: Hayat veren su.
12. Cansın: İçten, gönüldensin.
13. Cansu: Can suyu. Hayat veren su.
14. Cavidan: Sürekli,kalıcı olan,sonsuz.
15. Celile: Büyük, ulu.
16. Cemile: Hatır hoşluğu için yapılan hareket.
17. Cemre: Ateş parçası, kor; Şubat ayında bir hafta arayla hava, su ve toprakta oluştuğu sanılan sıcaklık yükselişi.
18. Cennet: Çok güzel yer. İyilik yapanların,günahsızların öldükten sonra mutluluğa kavuşacaklarına inanılan yer.
19. Ceren: Çok hızlı koşan, gözlerinin güzelliğiyle ünlü, ince bacaklı, zarif hayvan; ceylan.
20. Cevher: Bir şeyin özü. Güç,enerji.
21. Cevza: İkizler burcunun eski adı.
22. Ceyda: İnce-uzun boyunlu ve güzel.
23. Ceylan: Süzgün ve tatlı bakışlı. Yapısı ince ve uyumlu olan. Gözlerinin güzelliğiyle ünlü zarif, ince bacaklı memeli.
24. Cihanbanu: Dünya hükümdarı.
25. Cihannur: Alemi aydınlatan nurlu ışık.

Ç Harfi

1. Çağ: Belirli bir özellik göz önünde bulundurularak ele alınan zaman dilimi.
2. Çağda: Yeni bir çağa adım atılmış
3. Çağın: Şimşek, yıldırım.
4. Çağla: Badem, kayısı,erik gibi yemişlerin olgunlaşmamış hal
5. Çağnur: Çağına ışık saçan.
6. Çağrı: Davet. Doğan kuşu. Mavi hareli göz.
7. Çevren: Gökyüzünün yerle bitişik gibi görünen kenarları, ufuk.
8. Çiçek: Bir bitkinin değişik renklerle bezenmiş kokulu bölümü.
9. Çiğdem: Akdeniz çevresinde yetişen çok renkli kır bitkisi.
10. Çilay: Ayın üzerinde beliren açık renkli lekeler.
11. Çilen: Hafif yağan yağmur, çisenti.
12. Çiler: Şarkılar söyleyen, şakıyan.
13. Çise: Çise(m). Hafif yağan yağmur(um)
14. Çisil: İnce ince yağan yağmur.
15. Çolpan: Çoban yıldızı.

D Harfi

1. Dalga: Hareketli su kütlesi; Denizin rüzgarlı havada kabarıp kıyıya sürüklenmesi.
2. Damla: Çok küçük miktarda su. Çok az.
3. Defne: Yaprakları güzel kokulu, yaz-kış yeşil olan bir bitki.
4. Demet: Çiçek bağlamı, deste
5. Demi: Kadife,şeftali gibi şeylerin üzerinde bulunan ince tüy.
6. Demre: Noel Baba’nın doğduğu sanılan tarihi yer.
7. Deniz: Yeryüzünün çoğunu örten engin su.
8. Deren: Toplayan, düzenleyen, pekiştiren.
9. Derin: Sığ olmayan.
10. Deryanur: Bilgisiyle ışık saçan.
11. Derya: Büyük deniz anlamında.
12. Desen: Çiçek, çizgi gibi süs şekilleri.
13. Deste: Bağlam, demet.
14. Destegül: Mevlevi dervişlerinin giydiği ince kumaştan yelek. Bağlanmış gül demeti.
15. Devin: Hareket, kımıldanış.
16. Devinsu: Suyun ritmik hareketleri. Akarsu.
17. Devrim: Yerleşik toplumsal düzeni, köklü, hızlı ve geniş kapsamlı olarak niteliksel değiştirme ve yeniden isimlendirme işlemi.
18. Devrin: Bir kişi veya olayın gündemde olduğu tarih dönemi.
19. Dicle: Bir nehir adı. Ulu ırmak.
20. Didar: Güzel yüz. Görme.
21. Dide: Göz, göz bebeği.
22. Didem: Gözüm gibi sevdiğim, sevgilim.
23. Dila: Gönlümü çalan.
24. Dilan: Gönüllerce olan, yürekler dolusu.
25. Dilara: Gönül alan, gönül okşayan.
26. Dilay: Gönle ışık saçan, ay kadar güzel.
27. Dilber: Gönlü yakan güzel. Alımlı güzel kadın.
28. Dildar: Gönlü baskı altında tutan sevgili.
29. Dilde: Ünü her tarafa yayılmış, herkesin konuştuğu, herkesin dilinde olan kimse.
30. Dilek: İstek, rica, arzu.
31. Dilem: Gönül ilacı.
32. Diler: Dilemek eyleminden.
33. Dilhan: İçten ve yürekten konuşan.
34. Dilnişin: Gönülde yer tutan, hoş, güzel.
35. Dilrüba: Gönlü şen, dertsiz.
36. Dilşah: Gönül şahı, sevgili, sultan.
37. Dilseren: Hatiplik yeteneğini gözler önüne seren.
38. Dilsu: Dil+Su anlamındadır.
39. Diniz: Sakin, dingin.
40. Doğangün: Doğmakta olan gün.
41. Doğay: Ayın yeni doğuş hali.
42. Doğa: Yaradılış ve yapı özelliklerinin tümü; Tabiat.
43. Dolunay: Ayın tam yuvarlak olduğu an.
44. Dora: Doruk, zirve.
45. Durugül: Gül gibi temiz olan.
46. Düş: Hayal, rüya, güzel rüya.
47. Düşüm: Hayalimdeki, düşlediğim, istediğim anlamında.
48. Duygu: Kişi, olay ve nesnelerin bireyin iç dünyasında uyandırdığı izlenim.
49. Duygun: Duygulu, hassas, hisli kişi.
50. Duygunisa: Duygulu, hassas kadın.

E Harfi

1. Ebru: 1. Keman kaş. 2. Bulut rengi. 3. Bir sanat dalı
2. Ece: Kraliçe. Güzel kız, kadın.
3. Ecegün: Çok güzel bir günde doğan.
4. Ecem: Kraliçem, sevgili kraliçe anlamında.
5. Ecenaz: Nazlı güzel.
6. Ecesu: Su gibi berrak ve güzel.
7. Ecmel: Çok güzel.
8. Ecren:  Allah’ın hediyesi
9. Eda: 1-Naz, cilve. 2-Davranış,tavır. 3-Verme,ödeme. 4-(Namaz için)kılma, yerine getirme. 5-Üslup.
10. Efil: Rüzgar, dalgalanma.
11. Efsun: Büyü, sihir.
12. Eftelya: Deniz kızı
13. Elanaz: Ela gözlü, nazlı güzel.
14. Elanur: Ela gözleriyle nur saçan.
15. Elçin: Deste, tutam.
16. Elçim: 1. Deste, tutam, 2. Daha çok yaz gecelerinde öten bir böcek türü, ağustos böceği, 3. Bulmaca, bilmece.
17. Elif: Kibar, narin yapılı, ince-uzun boylu kız.
18. Elife: Tutku, istek, alışılan şey.
19. Eliz: El izi.
20. Elvan: Renkler, çeşitler.
21. Emel: Arzu, özlem. Amaç, istenen şey.
22. Emet: Bereket, bolluk.
23. Emine: İnanılır, güvenilir.
24. Erçil: Doğru, inanılır, güvenilir kişi.
25. Erda: Beyaz karınca.
26. Erem: Cennet
27. Erendiz: Jüpiter gezegeninin adı.
28. Erke: Enerji, iş başarma gücü; Nazlı.
29. Erna: İşveli,cilveli,şen şakrak sevgili.
30. Eşay: Ayin güzelliğiyle eşdeğer güzelliğe sahip olan.
31. Esen: Sağlıklı, salim.
32. Esengül: Rüzgar gibi esen, gül gibi güzel kokan.
33. Eser: Emek sonucu ortaya çıkan ürün, yapıt; Yok olmuş bir nesneden kalan parça.
34. Esim: Rüzgar gibi olan.
35. Esin: Sabah rüzgarı.
36. Eşlem: Selametli, güvenilir
37. Esma: İsimler, adlar. Çok yüksek olan.
38. Esmacan: Adı can olan.
39. Esmagül: Adı gül.
40. Esmanur: Adı nur.
41. Esna: Yüksek, yüce. Bir işin yapıldığı an.
42. Esra: En çabuk, çok çabuk.
43. Eva: Havva. Yaratılan ilk kadın.
44. Eylül: Sonbaharda bir ay adı.
45. Ezgi: Melodi, şarkı, türkü.
46. Ezgin: Sesi düzenli gelen. Paraca durumu bozuk olan. Çok sıkıntı çekmiş.

F Harfi

1. Fadik: Fatma adının bir söyleniş biçimi
2. Fatma: Çocuğunu sütten kesen kadın.
3. Fatmagül: Gül gibi güzel yeni anne olmuş kadın.
4. Fazilet: Erdemli, iyi ahlaklı.
5. Ferah: Aydınlık, iç açıcı.
6. Ferahgül: Güzelliğiyle neşe saçan.
7. Ferahnur: İnsanın gönlünü ışık saçarak aydınlatan.
8. Feray: Ay ışığı, ayın parlaklığı, ışıltı saçması.
9. Fercan: İnsanın ruhuna aydınlık veren bir içtenliğe sahip olan.
10. Ferda: Gelecek zaman, yarın; Kıyamet.
11. Ferdacan: İçtenliğini hiç kaybetmeyecek olan.
12. Ferhan: Sevinçli, gönlü hoş.
13. Feri: Köke değil dallara ait olan. İkinci derecede olan.
14. Feride: Eşi benzeri olmayan, tek. Çok değerli inci.
15. Feris: Şık, zarif.
16. Ferisu: Temizliği ve berraklığıyla ışık saçan.
17. Fernur: Aydınlık, ışık.
18. Fersude: Eskimiş, yıpranmış, örselenmiş.
19. Ferzin: Kraliçe.
20. Feyza: Bolluk, çokluk, bereket. Taşkın.
21. Feza: Boşluk, sınırsızlık; Uzay.
22. Fidan: Yeni yetişen ağaç.
23. Figen: Yaralayan, kıran
24. Filiz: Tohumdan çıkan sürgün. İnce ve güzel vücutlu.
25. Firdevs: Cennetler. Cennet bahçeleri.
26. Firuze: Açık mavi renkte, değerli bir süs taşı.
27. Fulya: Nergisgillerden güzel kokulu sarı bir çiçek.
28. Funda: Çalı ormanı, çalılık; Püskül, tepelik.
29. Füruzan: Parlayan, parlak.
30. Füsun: Büyü.

G Harfi

1. Gamze: Göz kırpma, gözle işaret; Nazlı bakma; Gülerken bazı kişilerde yanaklarda beliren çukur.
2. Gaye: Amaç, erek.
3. Gazal: Ak geyik, ahu; Geyik yavrusu; Güzel söz (mecazi)
4. Gazel: Konusu daha çok sevgi ve içki olan, manzume; Tek kişinin özel ahenkte okuduğu müzik parçası; Sonbahar vaktinde düşen yapraklar.
5. Gece: Gün batımından ağarmasına kadar geçen süre.
6. Gelincik: Yazın kırlarda yetişen parlak kırmızı renkli bir çiçek.
7. Gerçek: Yakıştırma veya yalanı olmayan.
8. Gizem: Sır; Aklın erişemediği çözülemeyen şey.
9. Gonca: Tam açılmamış çiçek
10. Goncagül: Gül goncası.
11. Gök: Yerin göz ile görülebilen ufuklarından başlayarak yukarıda kubbenin içi gibi gözüken sonsuz boşluk; Mavi renk.
12. Gökben: Ben gökyüzü anlamında.
13. Göknur: Aydınlık gökyüzü, nurlu.
14. Gökçe: 1-Güzel, gösterişli 2-Yiğit, cesur 3-Mavi gözlü.
15. Gökçenaz: Nazlı mavi.
16. Gökçenur: Mavi ışık.
17. Göksu: Türkiye’nin çeşitli yerlerinde bulunan akarsuların adı.
18. Gökyel: Kuzeydoğudan esen rüzgar, poyraz.
19. Gönen: Rutubet, yaşlık; Ekilecek toprağın tavlandırılması.
20. Gönül: İstek, arzu, sevgi.
21. Gönülgül: Gül gibi zarif bir gönlü olan.
22. Görke: Heybetli.
23. Görkem: Göz alıcı ve gösterişli olma durumu, ihtişam.
24. Gözde: Çok sevilen, beğenilen nitelikte olan. Çok güzel.
25. Gözdem: Beğendiğim, sevdiğim, saydığım, bitanem.
26. Gözdenaz: Nazlı güzel.
27. Gözdenur: İnsanlara vermiş olduğu iç huzurla herkesin beğenisini kazanan.
28. Gözen: İlgi çekici, samimi; Sulak yer; Pınar
29. Güher: Cevher.
30. Gül: Gülgillerin örneği olan bitki ve bunun çiçeğine verilen ad; Gülmek eyleminden gül.
31. Gülal: Gülün kırmızısı gibi güzel.
32. Gülay: Gül gibi güzel, ay gibi aydınlık olan.
33. Gülbahar: Ebru yapmakta kullanılan koyu kırmızı toprak rengi
34. Gülben: Gül yüzlü,gül gibi beni olan.
35. Gülbin: Gül fidanı, gül yetişen yer.
36. Gülcan: Gül gibi güzel kişi.
37. Gülce: Gül gibi.
38. Gülçiçek: Her yönüyle güzel olan.
39. Gülçin: Gül toplayan, gül seven.
40. Gülden: Güle ilişkin, gülden yapılmış. Gül soluklu.
41. Güleda: Gül gibi güzel ve nazlı.
42. Gülen: Güleç yüzlü, mutlu anlamında.
43. Gülenay: Güleç ay, gülümseyen ay; Ay gibi gülümseyen güzel.
44. Gülendam: Gül gibi, nazik, güzel, ince
45. Gülfem: Ağzı gül gibi olan
46. Gülfer: Zarifliği ve güzelliğiyle göz kamaştıran.
47. Gülgen: Güler yüzlü.
48. Gülgün: Gül renkli; Gülen, gülümseyen.
49. Gülhan: Gül kadar çok sevilen, han, hakan
50. Gülin: Güzel, zarif.
51. Gülinaz: Nazlı, güzel.
52. Gülistan: Gül bahçesi.
53. Güliz: Gül yetiştiren.
54. Gülizar: Al yanaklı, gül yanaklı; Alaturka müzikte bir bileşik bir makam.
55. Gülnihal: Gül fidanı.
56. Gülnisa: Gül gibi kadınlar anlamında.
57. Gülnur: Işık saçan güzellik.
58. Gülperi: Gizemli gül, saklı gül.
59. Gülriz: Gül saçan.
60. Gülru: Gül yüzlü, gül yanaklı
61. Gülşah: Gül dalı; Güzelliğiyle ün salmış olan.
62. Gülsanem: Çok güzel kadın.
63. Gülse: Gülümsemeye yatkın, gülmesi istenen çocuk
64. Gülselin: GÜLSELİ. Coşkulu bir güzelliğe sahip olan.
65. Gülşen: Gül bahçesi.
66. Gülsu: Gül ve su gibi güzel.
67. Gülsün: Yaşam boyu yüzü gülsün anlamında.
68. Gülten: Gül tenli, vücudu gül gibi
69. Gülüm: Bana ait olan gül. Canım.
70. Gülümse: Tebessüm et.
71. Gün: 24 saatlik zaman dilimi; Güneşin yeryüzüne gönderdiği ışık; Güneş, yaşam.
72. Günal: Işık al, ışıklı ol.
73. Günan: Doğumuyla sevinç getiren; Anılan gün.
74. Günay: Hem gün, hem ay.
75. Günçiçek: Ay çiçek.
76. Günden: Güne ilişkin, güneşe ilişkin; Güneşten bir parça.
77. Gündüz: Günün aydınlık bölümü.
78. Güneş: Çevresindeki gezegenlere ısı ve ışık veren büyük gök cismi.
79. Günhan: Oğuzhan’ın altı oğlundan biri.
80. Günnaz: Nazlı kişi.
81. Günnur: Güneş gibi ışık saçan.
82. Günsu: Gün gibi aydınlık, su gibi berrak.
83. Güray: Bol ışıklı ay, güçlü ay.
84. Gürdal: Güçlü dal, sık dal.
85. Güven: Güvenmekten, yürekli ol anlamında.
86. Güz: Sonbahar.
87. Güzay: Güneş olmayan yer; Kuzey; Güz ve ay.
88. Güzel: Hoşa giden,hayranlık uyandıran.
89. Güzin: Seçilmiş, seçkin, Beğenilen.
90. Güzün: Güz mevsiminde olan.

H Harfi

1. Habibe: Sevgili,seven dost.
2. Hacer:Taş, kaya parçası, çakıl
3. Hafize: Koruyucu, esirgeyici
4. Hale: Ayın çevresindeki ışık halkası.
5. Halenur: Kutsal ışık.
6. Handan: Güleç, sevinçli,şen şakrak.
7. Hande: Gülüş,gülme. Açılma. Eğlenme.
8. Hanife: Allah’ın birliğine inanan; Hz. Muhammed zamanından önce tek tanrıya inanan.
9. Harika: Sıradanlığın üstündeki nitelikleriyle insanda hayranlık uyandıran.
10. Hasibe: Değerli,soyca temiz,soylu.
11. Haslet: Doğuştan gelen güzel huy.
12. Havva: Yaratılan ilk kadın.
13. Hayal: Varmış, olmuş gibi zihinde canlandırılan imge, görüntü.
14. Hayat: Ömür, Yaşam.
15. Hazal: Kuruyup dökülen ağaç yapraklarının güzelliği.
16. Hazan: Sonbahar.
17. Helin: Yuva.
18. Henna: Kına Ağacı.
19. Hera: Mitolojide analığın yüceliğini temsil eden tanrıça.
20. Hesna: Güzel,hanımefendi kadın.
21. Heves: Bir şeye duyulan istek.
22. Hevin: Aşk, Sevda.
23. Hicran: Ayrılık,bir yerden ayrılmak. Ayrılığın sebep olduğu dayanılmaz acı.
24. Hilde: Kurtulmak, yükselmek, ilerlemek.
25. Hilâl: Ayın yay biçimindeki görünüşü,yeni ay,ayça.
26. Hoşseda: Hoşa giden ses.
27. Hülya: İnsanın kurduğu tatlı düş; Sevda.
28. Hüma: Efsanelerde geçen, yere konmayıp sürekli gökte kaldığına inanılan cennet kuşu.
29. Hümeyra: Kızıllık, pembelik.
30. Hüner: İnce ve şaşırtıcı ustalık.

I Harfi

1. Ifakat: Hastalıktan kurtulma, iyileşme, ayılma.
2. Iğıl: Çok ağır akan su.
3. Ilgın: Beyaz ya da pembe, çiçekli, çok hafif yapraklı bir ağaççık (genellikle küçük akarsu kıyılarında bulunur).
4. Ilgım: Çölde uzaktan su gibi görünen ışık yanıltısı, güneş ışınlarının eğilmesiyle ilgili
5. Ilgıt: Esinti ve akış için kullanılan yavaş yavaş anlamında
6. Ilım: Uzlaşmacı yumuşaklık.
7. Iraz:Hakkına rıza gösteren.
8. Irmak: Akarsuların En büyüğü.
9. Işık: Cisimleri görmeyi, renkleri ayırt etmeyi sağlayan fiziksel enerji. Aydınlık,nur.
10. Işıl: Pırıltı, parlaklık, ışık, aydınlık
11. Işılay: Işıltılı ay, parlayan ay.
12. Işıltı: Parıltı, titrek ışık.
13. Işın: Bir kaynaktan belli bir doğrultuya giden ışık çizgisi
14. Işınbıke: Aydınlık saçan kadın.
15. Itır: Güzel koku; El ve yüze sürülen çiçek özü, esans.

İ Harfi

1. İclal: Ağırlama,ikram. Büyüklük,ululuk.
2. İdil: Kır yaşamı içinde aşk konusunu işleyen kısa şiir; Volga ırmağına Türkler’in verdiği ad.
3. İdilsu: Su için yazılmış şarkı.
4. İffet: Temizlik, namuslu olmak
5. İklil: Taç esfer.
6. İlayda: Su perisi
7. İlbüke: İlbey hanımı, seçkin hanım.
8. İlcan: Ülkenin canı,sevdiği.
9. İlgi: İki şey arasındaki ilişki; Bir şeye duyulan merak; Eğilim
10. İlgin: Yabancı,gurbette yaşayan.
11. İlgün: Ülke güneşi. Başkaları,yabancılar.
12. İlkbahar: Yılın ılık mevsimi.
13. İlkcan: İlk doğan çocuklara verilen ad.
14. İlke: Temel alınan düşünce, kural.
15. İlkgüz: Eylül ayı.
16. İlkim: İlk çocuklar için kullanılan adlardan. Önce,öncelikle.
17. İlknur: İlk ışık.
18. İlkyaz: İlkbahar.
19. İlma: Parlatma. Belirleme,işaret etme.
20. İlsel: İlle ilişkili, yurtla ilişkili.
21. İlsu: Ülkenin suyu, bereketi.
22. İmer: Zengin,varlıklı.
23. İmge: Düş, hayal, görüntü, tasarım.
24. İmran: Evine bağlı, evcimen anlamında.
25. İmren: İmrenmek fiilinden, görünen şeyi edinme isteği.
26. İnci: Süslemede kullanılan, istiridyede yetişmiş değerli madde.
27. İncilay: Parlama,ışıldama.
28. İncinur: İnci gibi ışıklı,parlak.
29. İpar: Yüksek dağların kar tutmayan yerlerinde yetişen çiçek
30. İpek: İpekböceği kozasından elde edilen ince, parlak kumaş. Kibar,zarif.
31. İrem: Bahçeleriyle ünlü masal kenti
32. İren: Özgür, serbest
33. İris: Mitolojide Tanrıların elçisi.
34. İsmihan: Hükümdar ismi.
35. İyilem: Güzellik,iyilik.
36. İzel: El izi anlamında.
37. İzem: Büyüklük, ululuk.
38. İzgi: Güzel, adaletli, zeki.
39. İzim: Önceden bulunduğum yerde bıraktığım belirti anlamında.
40. İzlem: İzlemek eylemi.

J Harfi

1. Jade: Yeşim taşı. Yarı değerli yeşil renkli bir taş.
2. Jale: Çiğ, kırağı. Sabahları otların üzerinde olan su damlaları.
3. Jalenur: Parlayan,ışıldayan çiğ.
4. Janseli: Güneşin Doğduğu Yer (Çerkez İsmi).
5. Janset: Güneşin Doğuşu (Çerkez ismi).
6. Jasmin: Yasemin.
7. Jeyan: Kızan, kükreyen.
8. Jinsal: Çağ, yaş, dönem.
9. Jutenya: Bir tane.
10. Jülide: Dağınık,karmakarışık.

K Harfi

1. Kader: Alınyazısı,yazgı. Talih.
2. Kainat: Var edilen şeylerin hepsi, yaratılanlar.
3. Kamelya: Pembe,kırmızı,beyaz çiçekler açan bir süs bitkisi.
4. Kamer: 1. ay; Mecazi parlak ve güzel anlamında.
5. Kamile: Tam,eksiksiz. Kemale ermiş. Bilgin, bilgili.
6. Kamuran: İstediğine ulaşmış, mutlu.
7. Karaca: KARACA: Rengi karaya yakın, esmer; Avrupa ve Asya’nın ılıman bölgelerinde yaşayan kısa ve çatallı boynuzlu bir memeli hayvan.
8. Karanfil: Kokulu bir çiçek.
9. Kardelen: Kar kalkmadan çiçek açan süs bitkisi.
10. Karmen: Parlak kırmızı.
11. Kayra: Yüksek tutulan ya da sayılan birinden gelen iyilik; Tanrıdan geldiğine inanılan iyilik; İhsan, lütuf.
12. Kerime: Cömert. Ulu,büyük. Kız çocuk.
13. Kevser: Cennette bulunduğuna inanılan su.
14. Kıvanç: Sevinç
15. Kıvılcım: Yanmakta olan bir maddeden sıçrayan küçük ateş parçası.
16. Kızıltan: Kızıl renk almış tan.
17. Kösem: Sürünün önünden giden,yol gösteren koç. Cildi temiz,pürüzsüz.
18. Kuğu: Beyaz tüylü bir su kuşu.
19. Kumru: Sevgilisine düşkünlüğüyle bilinen güvercin benzeri bir kuş.
20. Kumsal: Kumla örtülü deniz kıyısı.

L Harfi

1. Laçin: 1. Bir cins şahin. 2. Sarp, yalçın. 3. Şiddetli.
2. Lale: Çan biçiminde bir çiçek.
3. Lalehan: Lalelerin sultanı.
4. Lalezar: Lale yetiştirilen yer,lale bahçesi.
5. Lamia: Parlayan, parlak.
6. Latife: Yumuşak, hoş, güzel, nazik, Güldüren güzel söz, şaka.
7. Lara: Su perisi
8. Leman: Parlama, parıltı.
9. Lemis: Dokunma, elleme.
10. Lerzan: Titreyen, titrek.
11. Leyan: Parlayan,parlayıcı, Konfor, Lüks hayat.
12. Leyla: Saçları gece gibi simsiyah olan kadın; Çok karanlık gecede görülen ışık.
13. Leylifer: Gece ışığı.
14. Lila: Açık eflatun.
15. Linet: Sürgün.

M Harfi

1. Macide: Şan ve şeref sahibi
2. Mahire: Hünerli, becerikli.
3. Mahperi: Güzeller güzeli.
4. Maide: Üzerinde yemekler bulunan sofra; Yemek, ziyafet.
5. Makbule: Alınan, kabul olunan, beğenilen
6. Manolya: Bir süs bitkisi.
7. Maral: Dişi geyik.
8. Mavisu: Deniz.
9. Mayıs: Bir Bahar ayı.
10. Mebruke: Kutlu kadın (“mübarek kelimesinin dişisi”).
11. Mediha: Övülen, beğenilen, sevilen kadın.
12. Mehir: Ay parçası.
13. Mehpare: Ay parçası gibi güzel.
14. Mehtap: Ay ışığı, dolunay.
15. Mehveş: Ay gibi güzel kadın.
16. Melda: İnce ve taze bedenli.
17. Melek: Tanrı katında bulunan ruhani varlıkların her biri; Pek güzel, yumuşak huylu ve masum (mecazi).
18. Meliha: Güzel, şirin, sevimli.
19. Melike: Kadın hükümdar, padişah eşi.
20. Melis: Bal, Bal arısı.
21. Melisa: Oğul otu.
22. Meltem: Yazın karadan denize doğru esen yel.
23. Menekşe: Mor beyaz renkli, kokulu, yuvarlak yapraklı bir çiçek.
24. Meral: Dişi geyik, ceylan.
25. Mercan: deniz dibine ağaç gibi kök salarak büyüyen, hayvan gibi duyguya sahip, kırmızı renkli, kalker iskeletli bir canlı türü.
26. Merve: Mekke’de Safa dağının karşısındaki kırmızı renkli tepenin adı.
27. Meryem: İsa peygamberin annesinin adı.
28. Merze: İsa peygamberin annesinin adı.
29. Meva: Sığınılacak yer, yurt, mesken.
30. Mevsim: 1-Yılın güneşin hareketine göre ortaya çıkan dört bölümünden her biri. 2-Dağlamak suretiyle damga vurmak. 3-Belirli vakit, hengâm, dönem 4-Bazı hava olaylarının yoğun olarak göründüğü zaman
31. Meyyal: Meyleden,aşırı istekli. Fazlaca eğilen. Eğik.
32. Mia: Parlayan, parıldayan, parlak.
33. Mihriban: Dost,sevgili,yarendeş. İyi yürekli,güler yüzlü.
34. Mihrican: Dost, sevgili, Sonbahar.
35. Mihrigül: Güler yüzlü, dost, sevecen, güzel.
36. Mihrinaz: Güler yüzlü, dost, sevecen, güzel.
37. Mihrinur: Güldüğünde ışıklar saçan.
38. Mimoza: Bir süs bitkisi.
39. Mina: Mine. Liman. Şişe,cam,billur. Şarap şişesi.
40. Mine: İnce ve parlak nakış; Madenler üzerine vurulan renkli cam tabakası; Şişe, cam, billur sırça.
41. Miray: Yılın ilk aylarında doğan.
42. Mircan: Güneş gibi aydınlık.
43. Mısra: Manzumenin satırlarından her biri, dizeler.
44. Müge: Güneş gibi aydınlık.
45. Müjde: Sevindirici haber; İyi haber getirene verilen bağış.
46. Müjgan: Kirpikler.

N Harfi

1. Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
2. Nadide: Az bulunur, görülmemiş, Çok değerli, eşsiz.
3. Nadire: Az bulunan.
4. Nagihan: Ansızın, birden.
5. Nağme: Güzel uyumlu ses, ezgi; Birinin yalandan ve nazlanarak söylediği söz.
6. Nahide: Venüs gezegeni. Ergenlik çağında genç kız.
7. Naime: Hoş, zarif kadın.
8. Narin: İnce, ince yapılı, kibar.
9. Naşide: Şair, şiir okuyan ve yazan.
10. Naz: İsteksiz gibi görünen, çekingen davranış.
11. Nazan: Cilve yapan, nazlanan, nazenin.
12. Nazer: Nazar.
13. Nazgül: Gül kadar güzel olan, nazlı.
14. Nazlıgül: Naz yapan han anlamında.
15. Nazlım: Naz yapan; İşveli(m), edalı(m)
16. Necla: Evlat,çocuk. Soylu.
17. Nefise: Çok güzel, değerli.
18. Nehir: Akarsu, ırmak.
19. Nehire: Gereğinden fazla.
20. Nergis: Bir süs bitkisi.
21. Nermin: Yumuşak, narin, ince.
22. Neşe(m): Gönül açıklığı(m), sevinc(im)
23. Nesli: Soylu
24. Neslihan: Han soyundan. Sevgi ile hükmeden.
25. Neslişah: Şah soyundan.
26. Nesrin: Yaban gülü
27. Neşve: Keyif, neşe.
28. Neva: Ses, ahenk; Güç, zenginlik, servet; Nasip; Türk müziğinde bir makam.
29. Nevade: Torun anlamında.
30. Neval: Talih, kader, kısmet.
31. Nevbahar: İlkbahar, ilkyaz.
32. Neveser: Türk Müziğinde Dede Efendi’nin bulduğu bileşik bir makam.
33. Nevgece: Yeni yeni oluşan gece.
34. Nevgül: Yeni açmış gül.
35. Nevid: Yeni, yepyeni.
36. Nevra: Beyaz çiçek, Işıklı olma, parlaklık.
37. Nevres: Yeni yetişen.
38. Neyir: Işıklı, aydınlık, parlak.
39. Nigar: Resim kadar güzel sevgili; Nakış; Resim.
40. Nihal: İnce ve düzgün vücutlu sevgili. Fidan,taze sürgün.
41. Nihan: Saklanmış, gizli olan; Sır.
42. Nil: Çivit. Mısır’da bir nehir.
43. Nilay: Işıklı mavi,ışıklı lacivert.
44. Nilgün: Lacivert renkli, çivit renginde.
45. Nilüfer: Durgun sularda yetişen, değişik renkli ve uzun ömürlü su bitkisi.
46. Niran: Nurlar, aydınlıklar, ışıklar, Ateşler, Cehennem.
47. Nisa: Kadın, kadınlar.
48. Nisan: Gelin çiçeği; İlkbaharın ilk ayı.
49. Nüket: Nükte, zarif, güzel sözler.
50. Nükhet: Güzel koku.
51. Nükte: İnce anlamlı, düşündürücü şaka söz.
52. Nur: Aydınlık, parıltı, parlaklık.
53. Nuran: Nurlu, ışıklı.
54. Nuray: Işık saçan.
55. Nurcan: Aydınlık insan.
56. Nurfer: Işık veren, aydınlatan, ferahlatan.
57. Nurgül: Nur, Gül.
58. Nurgün: Nur, Gün.
59. Nurperi: Bir peri kadar göz kamaştırıcı güzelliğe sahip olan.
60. Nursal: Işıksal, ışıkla ilgili.
61. Nursay: Işık gibi say, ışık gibi bil anlamında.
62. Nurseli: Işık seli (yağmuru) anlamında.
63. Nurseza: Nura layık, ışığa, aydınlığa layık anlamında.
64. Nurten: Işık gibi duru tenli anlamında.
65. Nutiye: Gökyüzündeki en parlak yıldız.

O Harfi

1. Oflaz: Güzel, iyi, sevilen
2. Ogül: Gül gibi güzel.
3. Oksal: Ok at; Oka ilişkin.
4. Okşan: Sevil, şefkat gör.
5. Okyanus: Ana karaları birbirinden ayıran büyük deniz.
6. Olca: Ganimet, bolluk.
7. Olcay: Mutlu, ongun; Rastlantıları düzenlediği ve böylece de insanlara iyi ya da kötü durumlar hazırladığı sanılan şey, şans, talih.
8. Olgaç: Bilgi ve görgüde olgunlaşan.
9. Omay: Gözde, sevilen, beğenilen.
10. Ongu: Sağlık, mutluluk.
11. Ongül: Ön ayak olmak; İlk gül.
12. Orkide: Salepgillerden güzel çiçekli birtakım bitki türlerinin ortak adı.
13. Oya: Bir nesneye oyularak yapılan süs; Genellikle ipek veya ibrişim ile iğne, mekik, tığ kullanılarak yapılan ince dantel.
14. Oylum: Hacim, dirim; İçi oyulmuş, çukur duruma getirilmiş; Resimde derinlik, üç boyutluk etkisi, mimarlıkta mekan karşılığı.
15. Oysu: İnce akan su, derecik.

Ö Harfi

1. Ödül: Armağan.
2. Ödün: Kendini yücelt. Zaman. Kez, defa.
3. Öget: İyi, uygun, güzel.
4. Önay: Yeni çıkmış ay.
5. Öngül: Direnen, inatçı, Kılavuz, Öncü, teşvik eden.
6. Örgün: Türlü ve düzenli parçalardan oluşan.
7. Övgü: Övme, övmek için söylenen söz.
8. Övgün: Övülmüş, övülen kişi.
9. Övünç: Övünmeye yol açan ya da hak kazandıran şey, kıvanç, sevinç, övünç.
10. Öykü: Hikaye, ayrıntılarıyla anlatılan olay.
11. Öyküm: Benim hikayem
12. Özben: Bireyin kendi varlığı; Gerçek ben anlamında.
13. Özde: Kişinin kendi içinde, özünde, canda olan.
14. Özge: Yabancı, İyi,güzel. Cana yakın, şakacı. Yürekli, gözü pek.
15. Özgen: Başına buyruk. Rahat. Özü geniş. Kuzu kulağı otunun filizi.
16. Özgü: Belli bir şeyde ya da kimsede bulunan, başkasında olmayan
17. Özgül: Gerçek gül, benim gülüm anlamında.
18. Özlem: Bir şeye karşı duyulan istek, bir kimseyi ya da bir şeyi görme, kavuşma isteği; Hasret.
19. Özlen: Görme isteği uyandır, kavuşma isteği ver, seni özlesinler.
20. Öznil: Nil gibi verimli.
21. Öznur: Özü ışıklı, aydınlık.
22. Özsu: Besleyici su, besisuyu, bitkilerin dokularında bulunan su.
23. Özten: Güzel tenli.
24. Özüm: Kardeş gibi görülüp, sevilen.
25. Özün: Şiir, Hak edilmiş ün.

P Harfi

1. Pakize: Temiz, güzel
2. Pamira: Orta Asya’da bir yayla
3. Papatya: Baharda çiçek açan bir kır bitkisi.
4. Parla: Parlamak eyleminden parla, ışık saç; Başarılı ol, ünün sanın artsın; Güzel ol, güzel görünüşlü ol.
5. Pelin: Acı ve güzel kokulu bir bitki.
6. Pelinsu: Pelin+Su, hem pelin hem su anlamında.
7. Pembe: Kırmızı ile beyaz renklerin karışımı olan bir renk
8. Perçem: Kahkül.
9. Peri: Cisimleri çok latif ve görünmez olan hoş yaratık; Güzel insan, güzel kimse.
10. Perran: Uçan, uçucu.
11. Pervin: Ülker yıldızı.
12. Petek: Arıların bal topladıkları balmumu yuvacıkları.
13. Peyda: Belli, açık, ortaya çıkmak, oluşmak.
14. Pınar: Büyük su kaynağı.
15. Pırıltı: Pırıldayan şeyin çıkardığı ışık.

R Harfi

1. Rabia: Dördüncü.
2. Rahime: Acıyan, esirgeyen
3. Rahşan: Parlayan, parlak, aydınlık,ışıltı.
4. Rana: İyi, güzel, yumuşak, hoş.
5. Ravza: Sulu, su yatağı yer; Bahçe.
6. Rebia: Bahar.
7. Renan: Çok ses çıkaran, çınlayan.
8. Rengin: Boyalı, renkli; Hoş, latif ve güzel.
9. Revan: Yürüyen, giden; akan, akıp giden. Ruh, can.
10. Reyhan: Yaprakları güzel kokan bir süs bitkisi, fesleğen.
11. Rezzan: Ağırbaşlı, onurlu.
12. Rima: Dişi ceylan yavrusu.
13. Rosa: Gül rengi,pembe kırmızı arası bir renk.
14. Rüçhan: Üstünlük.
15. Ruhan: Güzel kokulu.
16. Ruhsar: Yanak, yüz, güzel yüz.
17. Ruhşen: Neşeli,canlı.
18. Ruhugül: Gül kadar temiz bir ruha sahip olan.
19. Rukiye: Büyü, sihir.
20. Rüya: Düş; Gerçekleşmesi imkansız durum, hayal; Gerçekleşmesi beklenen şey, umut.

S Harfi

1. Saadet: Mutluluk, sevinçli olma
2. Saba: Gündoğusundan esen hafif ve tatlı rüzgar. Türk müziğinde bir makam.
3. Sabah: Günün ağarmasıyla başlayan ilk saatler.
4. Sabahat: Güzellik, yüz güzelliği
5. Sadem: Duru, saf.
6. Sahra: Kır, ova, çöl.
7. Saliha: Yararlı, iyi, elverişli.
8. Sanal: Sanlı ol, ünlen.
9. Sanem: Çok güzel kadın; Put.
10. Sara: Halis, saf, katkısız.
11. Sare: Olmak, oldu; Cemaat, topluluk; İhtiyaç, susuzluk.
12. Saye: Gölge; Koruma, yardım, sahip çıkma.
13. Saygın: Sayılan, sevilen.
14. Sayıl: Her zaman saygı gör.
15. Sebla: Uzun kirpikli göz.
16. Seçil: Beğeni, sevgi, üstünlük gösterilen.
17. Seda: Ses; Doğa veya bir engele çarpıp geri dönen ses, yankı.
18. Sedef: Midye ve istiridye gibi deniz hayvanlarının kabuğunda bulunan pırıltılı, beyaz, sert bir madde; Bu maddeden yapılmış veya bu madde ile süslenmiş.
19. Seden: Uyanık, tetikte; Gözü açık olmak.
20. Segah: Doğu müziğinin makamlarından.
21. Seher: Tan ağartısı.
22. Sel: Taşkın su.
23. Selda: Bir söğüt cinsi.
24. Selen: Haber, Müjde.
25. Selin: Gür akan su.
26. Selinti: Ufak sel.
27. Selis: Akıcı söz.
28. Selma: Barış içinde, huzur, erinç.
29. Selmin: Barış ve sevgi duygusuyla dolu olan.
30. Selva: Amerika’da Amazon, Afrika’da Nijer ırmakları gibi ekvator bölgesinde büyük suların geçtiği havzalarda bulunan geniş ve balta girmemiş ormanlara verilen ad.
31. Selvi: İnce uzun ağaç.
32. Sema: Gökyüzü; Göç.
33. Semanur: Nurlu gökyüzü.
34. Semen: Yasemin çiçeği. Semizlik.
35. Semin: Değerli, pahalı; Semizlik.
36. Semiramis: Babil’in Asma Bahçeleri’ni kurduran Asur kraliçesi.
37. Semra: Esmer kadın.
38. Sena: Övmek, methetmek; Şimşek parıltısı; Yücelik, yükseklik; Aydınlık; Bir ot adı.
39. Senahan: Metheden, alkışlayan, öven.
40. Senar: Yar, aşık, seven insan.
41. Senay: Ay gibi güzelsin.
42. Senem: Kars dolaylarında kadın ve erkeklerin karşılıklı olarak oynadıkları bir halk dansı; Arapça’da put; Arapça’da kendine tapılacak kadar güzel olan kadın, sevgili, güzel.
43. Sera: Varlıklı olmak, zengin olmak; Şarkı söyleyen; Yer, toprak; Ok yapımında kullanılan bir ağaç.
44. Serap: Çorak yerlerde, çölde, sıcak ve ışığın etkisiyle, ileride, yakında ya da ufukta su veya yeşillik var gibi görünmesi olayı.
45. Seray: Ay gibi güzel.
46. Seren: Gemi direği.
47. Serpil: Gelişmek, büyümek.
48. Serpin: Yağmur.
49. Serra: Rahatlık, kolaylık.
50. Sertab: İnatçı anlamında.
51. Seval: Severek al anlamında.
52. Sevda: Vurgunluk, tutkunluk, aşk; Heves, arzu, kuvvetli istek.
53. Sevdem: Sevginin en son demi.
54. Seven: Bir başkasına sevgi duyan.
55. Sevgi: İnsanı bir şeye ya da bir kişiye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu.
56. Sevgül: Gül gibi sevilen.
57. Sevil: Her zaman sevilen biri ol.
58. Sevim: Sevmek eylemi; Bir kişi ya da bir şeyde bulunan o kişi ya da şeyi başkalarına sevdiren özellik.
59. Sevinç: İstenilen şeyin olmasıyla duyulan coşku.
60. Sevtap: Tapılacak kadar çok sevilen.
61. Seylan: Sel, akma, akış.
62. Seyyal: Akıcı, akışkan.
63. Sezen: Hisseden, sezgili.
64. Sezgi: Sezmek eyleminden sezgi; Sezme yeteneği.
65. Sezin: Sezinleme işi, sezme. Duygulu,anlayışlı.
66. Sibel: Henüz yere düşmemiş yağmur damlası (Fransızca “si belle”: öylesine güzel anlamında).
67. Sıla: Bir süre ayrı kaldığı bir yere veya yakınlarına kavuşmak; Doğup büyüdüğü ve özlediği yer; Bahşiş, hediye; Bağ.
68. Sim: Gümüş gibi parlak ve beyaz.
69. Sima: Yüz, çehre.
70. Simge: Anlamı olan harf, bitki gibi işaretler.
71. Simirina: İzmir’in eski adı. Aynı zamanda Amazon savaşçılarının kraliçesinin adı.
72. Simla: Gökteki parlak yıldız. Karlarla kaplı.
73. Sinem: Yüreğim, çok sevdiğim.
74. Sitare: Yıldız.
75. Soneda: Nazlı olmaması temenni edilen.
76. Songüz: Kasım ayının halk arasındaki adı.
77. Sonyaz: Sonbahar.
78. Su: Canlıların yaşaması için en gerekli olan kokusu, rengi olmayan sıvı.
79. Süheyla: Yumuşak ve iyi huylu,mütevazı kadın.
80. Sumru: Bir şeyin yüksek yeri, tepesi.
81. Suna: Boylu, poslu, yakışıklı. Yaban ördeği.
82. Sündüs: Ham ipek, ipekli.
83. Surperi: Peri güzeli.
84. Süsen: Nisan-Haziran dönemlerinde açan güzel kokulu bir çiçek.
85. Suzan: Yakan, yakıcı.

Ş Harfi

1. Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
2. Şafak: Gündoğumundan önceki aydınlık.
3. Şahane: Tam anlamıyla güzel.
4. Şahika: Zirve, doruk.
5. Şanal: Ünlen, ünün yayılsın.
6. Şayeste: Uygun, layık.
7. Şaylan: Övünen, gururlu, neşeli.
8. Şaziye: Sevinç, gönül ferahlığı.
9. Şebnem: Su damlacığı, çiy.
10. Şefika: Acıyan, esirgeyen.
11. Şehbal: Kuş kanadının en uzun tüyü.
12. Şehnaz: Çok nazlı, Türk müziğinde bir makam.
13. Şehrazat: Özgür.
14. Şehriban: Şehrin ileri geleni.
15. Şelale: Çağlayanın büyüğü.
16. Şenay: Ayın parlaklığı, güzelliği.
17. Şengül: Güleryüzlü.
18. Şeniz: Mutlu, sevindiren iz, hatıra.
19. Şennur: Neşeli, nurlu.
20. Şükran: İyilik bilme, minnettarlık

T Harfi

1. Taçnur: Mutluluk.
2. Taçmin: Kraliçe
3. Tahire: Gündoğusundan esen rüzgar.
4. Taibe: Tövbe eden, pişmanlık duyan.
5. Talha: Güzellik.
6. Talia: Güzel, şirin.
7. Taliha: Rastlantıları düzenlediğine ve insanlara iyi veya kötü durumlar hazırladığına inanılan doğa üstü güç, şans, felek.
8. Talya:1. Doğanın uyanışı, baharın müjdesi. 2. Mitolojide doğanın ve hayvanların koruyucusu olan tanrıça.
9. Tanla Gündoğumuyla beraber doğan
10. Tanseli: Şafak vakti gelen sel.
11. Tansu: Göğüsle ilgili.
12. Tanyel: Katıksız, arı – Seçilmiş.
13. Tanyeli: Tan vakti esen rüzgar.
14. Tara: Sahur zamanı doğan kız çocuğuna verilen ad.
15. Tayyibe: 1. İyi davranış. 2. Yatıştırıcı, hoşa giden söz.
16. Tenay: Uygun, yakışan – Yetkili olan – Dine uygun hareket eden.
17. Tendü: Öz, asıl.
18. Tennur: Yüksek, ulu.
19. Tijen: Taç, taçlar.
20. Tilbe: Put – Güzel kadın.
21. Tomris: İskit kraliçesi, kahraman kadın
22. Tomurcuk: Çiçek verecek olan gonca
23. Tuba: 1. Cennette bulunduğun inanılan büyük ağaç. 2. Güzellik, iyilik. 3. Rahat.
24. Tuğçe: Küçük tuğ.
25. Tülay: Ayın ince ışığı.
26. Tülin: Ayın çevresinde görülen ışık halkası.
27. Tulü: Doğuş, doğma (güneş için) anlamında.
28. Tünay: Gece ve ay.
29. Türkan: 1.Kraliçe. 2.Güzel kız
30. Türkü: Yankı, ses.

U Harfi

1. Ubeyde: Tanrının kölesi.
2. Uğurgül: Uğurlu gül.
3. Uhde: Birinin yapmakla yükümlü olduğu iş, görev.
4. Ulca: Savaşta ele geçirilen mal, olca
5. Ulya: En yüce, en ulu, yüksek.
6. Umay: Devlet kuşu .
7. Uraz: Şans, talih
8. Urçuk: İğ, kirmen
9. Utkugül: Zafer gülü
10. Uzel: Usta, becerikli.

Ü Harfi

1. Ülker: Gökyüzünün kuzey kıyısında bir yıldız takımının adı
2. Ümmühan: Hükümdar annesi
3. Ümran: 1.Bayındırlık. 2.Uygarlık, medeniyet. 3.İlerleme, mutluluk, refah.
4. Ünzile: Gönderilmiş.
5. Üzgü: Yersiz ve gereksiz olarak çektirilen üzüntü, eziyet.

V Harfi

1. Vahibe: Hibe eden, bağışlayan.
2. Vahide: Tek yalnızca bir tane.
3. Varide: Gelen, erişen – Söylenti.
4. Vecihe: Hoş görünen
5. Vedia: Korunması için bırakılan emanet.
6. Verda: Gül.
7. Vesile: Sebep, elverişli durum
8. Vildan: Yeni doğmuş çocuklar.
9. Vira: Durmadan, aralıksız, sürekli.
10. Vuslat: Kavuşma, ulaşma, yetişme

Y Harfi

1. Yade: Hatıra, anı.
2. Yağmur: Bulutlardan yeryüzüne düşen su damlacıkları.
3. Yaprak: Bitkilerin solunumunu sağlayan, yeşil ve türlü biçimlerdeki ince bölüm.
4. Yaren: Dost, arkadaş.
5. Yaşam: Hayat.
6. Yasemin: Çeşitli renklerde kokulu çiçekleri olan bir bitki.
7. Yazgülü: Yaz ve gül tamlaması, yazın açan gül
8. Yelda: 1.Uzun. 2.Yılın en uzun gecesi.
9. Yeliz: Ferah yer, aydınlık, havadar.
10. Yeşim: Açık yeşil ve pembe renkli kolay işlenen değerli bir taş.
11. Yıldız: Gökyüzündeki ışıklı cisimlerin her biri.
12. Yonca: Çiçekleri kırmızı veya mor renkli çayır bitkilerinin genel adı.
13. Yudum: Bir içimlik sıvı.
14. Yüksel: Başarı kazan, yücel.
15. Yosun: Çiçeksiz bitkilerin, suların yüzünde ve dibinde bulunan bir türü

Z Harfi

1. Zahide: Doğruluktan ayrılmayan
2. Zehra: Çok beyaz, parlak yüzlü.
3. Zehre: Çiçek.
4. Zeliha: Züleyha, su perisi.
5. Zennan: Kadınlar.
6. Zennur: Zinnur, nurlu, ışıklı.
7. Zeren: Anlayışlı, kavrayışlı.
8. Zerin: Altından ya da altına benzer olan.
9. Zerrin: Altından yapılmış.
10. Zeynep: Süs, bezek.
11. Zinnur: Nurlu, ışıklı
12. Zişan: Şanlı, şerefli – Bir tür lale.
13. Zübeyde: Öz, asıl.
14. Zuhal: Satürn gezegeninin adı.
15. Zühre: Çoban yıldızı, venüs.
16. Zulal: Hafif, güzel, soğuk su.
17. Zülal: Saf, temiz, hafif tatlı su.
18. Züleyha: Su perisi – Hz.Yusuf’un karısı.
19. Zümra: Akıllı, çabuk kavrayan kadın.
20. Zümrüt: Cam parlaklığında, yeşil renkte, saydam bir süs taşı.