Ben Ben Ben Körlüğü!
Bir anne ile tanıştım.
Ben, ben, ben ile başlayan tümceleri; ara sıra, oğlum, oğlum, oğlum ile devam ediyordu…
Oğlunun ne kadar dolu dolu yaşadığını anlattığı detaylar bir çocuk için hayli sıkıcıydı oysa …
Başka bir anne ise kızının 2.sınıfta Tolstoy okuduğunu anlatmıştı.
‘Doluluk’ olarak anlatılanlar kimi mutlu ediyor sizce?
Bu düşünülse çocuklara, yaşları için hayli bunaltıcı şeyler yaptırılmazdı.
Egosu yüksek ebeveynler, kendilerini tatmin ettikleri için çocuklarını boğuyor.Çoğu kez de bağımlı çocuk yetiştiriyor bu şekilde!
Ne okuyacağını, ne izleyeceğini, ne giyeceğini dikte eden anne, çocuk büyüdüğünde kiminle evlenmesi gerektiğini de söylüyor, hangi ile girmesinin ‘ailesi için prestijli’ oluduğunu da!
Yaşam boyu ağır bir mobbing aslına bakarsanız bu anlattıklarım.
Hanginiz o çocuklar yerinde olmak istersiniz?
Ben asla olmak istemezdim.
Ben, ben, ben…
Ben şu kadar kitap okurum,
Ben şöyle yemekler yaparım oğluma,
Ben her hafta piyanoya götürürüm…
Ben ile başlamayan tümce yok gibiyse o kişi Ben Körü’dür…
Kendisini görebilse; kör olmasa, gelişim alanlarını bilirler, düzeltmek için yardım isterler, hayatı daha çok yaşanılası kılmak için çaba sarfederler.
Bu şekilde bir insan dostunuz ise yardım edin lütfen…
Çocukları bu ağır baskıdan ve bağımlılık esaretinden kurtaralım!
MUTLULUK ASLINDA BEDAVA!
Yadigar IŞILDAR
AnneyleBebek.com ve KUĞULU Montessori Okulları Kurucusu
