Çocuklarda Zaman…

Zaman bizler için anlaşılması kolay fakat çocuklarımız için oldukça karmaşık bir algıdır. Zamanı vurgulayarak oyun vakti sona erdi, şimdi uyuma vakti, üç gün sonra tatile gideceğiz gibi zamansal algılar üzerine beklentilerimiz sonucunda; çocuklarımız kendilerini bu duruma zihinsel olarak hazırlayamadıkları için güç bir durumla karşı karşıya kalmamız kaçınılmazdır.

Dışarıdan ilk bakışta bu soyut kavramlar çocuklarımızda tepkiye yol açar ve çocuğumuz söylenilenleri yapmıyor, anlamıyor gibi algılanır. Beklenilenin aksine çocuklar hemen duruma kendilerini uyarlayamazlar.

Çeşitli kaynaklarda, zaman algılanmaya 4 yaşından itibaren başlandığı, bunun zaman kavramının sağlıklı biçimde algılanması için iyi düzenlenmiş bir öğretimle kazandırılabileceği ortaya konmuştur.

Çocuklar yaşları doğrultusunda birçok kavram öğrenir. Örneğin tabağındaki yemeği bitiren bir çocuk tabağına biraz daha yemek isteyebilir, nesneleri sayabilir,  vb.. bir çok hususta yetişkinlerin yardımı ile kendini geliştirebilir. Parkta oyun vaktinin daha bitmediğini, biraz daha oynayabileceğini veya kaykayı 2 kez daha kullanabileceğini ardından eve dönüleceği söylenerek çocuklarımızı hazırlayabiliriz.  Bu uygulama ile çocuklarımızı somut kavramları yorumlayarak çözüm üretebilen, düşünen bir birey olmasını sağlayabilir ve bu sayede parktan gelmesini kolaylaştırabiliriz.

4 yaşından küçük çocuklarımıza karşı anlık beklentilerimiz çoğu zaman sonuç vermeyecektir. Çocuğumuzun durumu algılayabilmesi adına zaman konusunda tolerans ve açıklayıcı olunmalıdır.

Çağan’ın Babası Kemal