Hayatı Dolu Dolu Yaşayalım
Hayatta seçtiklerimiz fırsat tanımadan seçemediklerimiz , çok sevdiklerimiz yada hep nefret ettiklerimiz , bir parça mavi gökyüzünü özleyişlerimiz , yeni doğan güneşe sıcacık bakışlarımız ,yağmurdan doludan hızla kaçışlarımız , durup durup boş yere serzenişlerimiz , gün günü tutmazlarımızı kendimizden esirgeyişlerimiz , inandıklarımız , inanmak istediklerimiz , insanlık hali ayakta uykularımız , inanmış gibi yapıp bir tek rüyada sayıkladıklarımız daha birleştirmeye yetişemediğim kaç tümce kaç kelime ile tamamlıyoruz yaşam döngümüzü . Arada hızlanıyor , çoğunda duraksıyoruz tüm hislerimizle birlikte . Çünkü insanız .
Keşkelerle yitirdiğimiz duraklarlarda bekliyor önümüze çıkan ağaç dallarını kesiyoruz düşünmeden .
Yaşayan renkleri canlı kılmak yok solduruyoruz günden güne iyice.
Akıl fikir ihsan eyle diyerek tükeniyor kendi takvimlerimizin günleri. Çaba sarf etmeden hep umuyoruz sonraki güne ne yazık . Bir çiçek bir tebessüm yeter diyerek en şaşaalısından diliyoruz oysa biz hayatı. Şarkılara , şiirlere saklıyoruz yapmadıklarımızı . Yaşamı es geçiyor kendimizinkini bırakıyor başkalarının hikayelerini dinliyoruz sonra afiyettelermi diye .Yani hep gereksiz avunuyor yada avutuyoruz bıkıncaya bıktırıncaya kadar .
Sonra cansız bedenlerimizde son buluyor keşkeler yada yitip gittiğinde kağıda kaleme sarılıyor hiç dile gelmeyenler . Yapmayalım.
Elif Çalışkan
