Mutlu Bir Aşk Hikayesi…

Sene 2006.. Akşam Ay dolunay ,hava hafif serin, senin de benim de en sevdiğim Eylül hazanında, yaralarımız, berelerimiz derindi! Kadife örtülerle gizlemiştim hüzünlerimi, en kolayıydı gizlenmek çünkü. Oysa Fenerbahçe bile şampiyon olamamıştı o sene!
Kot mont giymeyi severdim, ayaklarımda çiçekli babetlerim, sanki onlarla dünyaya bakarsam canim daha az yanacak diye umduğum yeni alışkanlık edindiğim lenslerim, saçlarım ruha hali değişimi uğruna boyanmış kesilmiş, koyu kahve küt. Senin saçların jöleli taranmış,yanakların inadına al inadına kendini beğenmiş.
Kimdin ki,nasıl girmiştin hayatıma ya da neresindeydin? Sahiden içinde mi?
Önce karşılıklı birbirimizi dener gibi defalarca kaçamak sorular sorduk,sonra bir türlu yolu bulamadın tanıdık küçücük Bosna içinde.
Ne dedin, ne konuştuk neler sordum sana ilk, hiç bilmiyorum. Her şey hayal meyal hafsalamda.. Yürüdük ve konuştuk…
Sen konuştukça büyüsüne kapıldım bir şeylerin … Sen konuştukça azaldı derdim,korkularım…O sanal, saçma, karanlık ve güvensiz şehirde nasılda farklı gelmiştin!

Farklıydın gerçekten! Sohbetin keyifli, konuşman düzgün,hafif gizemli ama belli dolu bir çocuktun. Kategoriliyememiştim seni..Apaçık kafamı karıştırmıştın işte!
Henüz biraz kendini beğenmiş, yeterince kendine güvenen, fazlaca şımartılmış, çokça sevilen ama kalabalıkların içinde bir o kadar kimsesiz bir o kadar yapayalnızdım. Etrafı kaygısız,güvenilmez, sahte insanlarla çepeçevre sarılı idim ve hala kanıyordu dizlerim. Gardımı almış, her yanımı çepeçevre sarmıştım!
Ne oldu bilmiyorum. Her şeyin akışına koyuverdim kendimi.Cebimde üç beş sekizlerim, bir sokak lambasının altında ve evet bir eylül akşamında, sen konuştukça büyülendim!..İnandim söyledikleriin hepsine mıh gibi çakıldım o gece o sokak lambasının gölgesine…
Ve evet anlattıklarında aradığın küçük kız bendim, evet bendim elini tutup o sokaklarda yürüdüğün. İliklerime kadar hissettim.
Sonrasında, bir insanla tanıştıktan sonra sorulan o malum nasıl biri sorusuna verilecek net bir cevabım yoktu! Muallaktaydım! Meraktaydım! Ve evet galiba milattaydım…
Sonra mı?
Bir çay ısmarladın bana, hala çay demliyorum sana…Hem de yanımda kızımla!

Mina’nın Annesi