Sizce Anne Çaresiz Miydi? Bence Hayır…

Oğlumun okul öncesi eğitim aldığı okuldaki sınıf arkadaşının annesi aradı beni bir Pazar günü…

Şaşırdım, çünkü samimi değildim. Bir çaresizlik hissettiğim için görüşme talebine olumlu yanıt verdim.

Buluştuk…

Ağlamaktan konuşamıyordu.Sakinleşmesini bekledim.

Önce kocasının onu dövdüğünü söyledi.
Duyduklarıma inanamadım.Hangi durumlarda bunu daha sık yaşadığını sordum daha iyi anlamak için…Yanıtını öğrendiğimde büyük bir tiksinti belirsi bende…

‘Oğlumu ortamıza alıp yatmamızı istiyor,  ben reddedince dayak yiyorum’ dedi.

Bunun anlamını ikimiz de biliyorduk.

Tedaviyi reddediyormuş. Bu da teyit etti zaten durumu.

Anne bence çaresiz değildi, bu hastalıklı durumu sona erdirmek onun elindeydi.Ama belki eşinin üst seviyedeki erkiydi onu tutan, belki korku…

Sadece önerilerimi sıralayabildim.

Bir süre sonra gördüğümde hiçbirşey yokmuş gibi davrandı.Bu yolu da o seçmişti.

Çocuğu yok oluyordu.

Sessiz kalması kabul edilemezdi ne pahasına olursa olsun.

Sevgili annelerimiz, bazen annelik çok çok ağır sorumluluklar da yükler.

Yavrularımız için en doğru yolu seçmek te en ağırlarından…

Biliyorum…

Sağlıklı ve mutlu nesiller bizim elimizde !

Yadigar IŞILDAR

Anneylebebek.com Kurucusu