Hayatıma Geri Döndüm Anne!

Bazen karanlık sularımda zorlanarak attığım arkasını berrak bildiğim kulaçlarım, darda kaldığım her güne yeni umutlarım, anlatmadığım sözcüklerime sohbetim, her ışıksız kalışıma güneş kadar aydınlığım oldun.
Bilirim çok zor oldu ama sen bile alıştın hayatımın hızlı, heyecanla atan bu ritmine .
Gördün ki evlat kendi yaşamadan uslanmıyor .
Söyledin olmadı , düşündün bana yetmedi, dokundun kaçtım, uzaklaştım. Bu gün değil ki çocukluğumdan beri ben hep böyleydim şimdi mi anladın ?
Tekdüze hayat bana göre değildi derken daha da enteresan çıktı yaşam benim karşıma .
Ölüm gördüm , sustum
Ağlarken, aynı anda güldüm.
Kaybederken, çok kazandım.
Çok severken de hep bıraktım .
Bilmeni istedim
Ben hayatıma geri döndüm anne.

Elif Çalışkan