Sevme Şeklimizi Değiştirmek Gerekebilir!

Düşünsenize çocukluğunuzu…Anne  ve babanızı sevmeniz, sıra arkadaşınızı…Köpeğinizi, oyuncağınızı… Neyi ve kimi sevdiyseniz işte, sevme şekillerinizi  düşünün….Sonra ergen iken platonik aşkınızı….Ahhh o söyleyememeler, uzaktan sevmeler….

Her birinin şiddeti, büyüklüğü,  sancısı, mutluluğu ne kadar farklı değil mi?

Tamam bunu biliyoruz zaten…Ben farklı bir konuya daha değineceğim….

Bir karı-koca dostum var, ikisi de güzel, özel, çok yetenekli insanlar…2 de yavruları var…Kadın olan ameliyat oldu dün, 6 saat sürdü…Kocasıyla yazıştık sürekli, gidemedim ama hüzünden ölecekti onu gördüm mesajlarında….’Ya bir şey olursa ben ne yaparım?’ diyordu sürekli…Acı çekişine hem üzüldüm,  hem de sevindim…Neden mi sevindim ?Hala karısını bu kadar  sevmesine tabii ki…

Son zamanlarda arkadaşım kocasının ilgisinin azalmasından dem vuruyordu çünkü…

Dün dedim ki; ‘Tamam hala çok seviyor karısını ama sevme şekli değişik!’….Bu yazı da  buradan çıktı…

Sabah arkadaşıma mesaj attım ‘Kocan seni çok seviyor, dün üzüntüden eridi’….Kocasına da arkadaşıma bunları yazdığımı söyledim….Kocası da ‘Duygularıma tercüman olmuşsun, varol’ dedi. Bazen katalizör olmak lazım ama dozunda…

Yaşam evrelerimizi düşünelim….Şimdi psikoloji de okuyorum ya…Ukalayım haylice….Bedenimiz, hormonlarımız,  duygularımız evrilirken, sevme şeklimizi de günceleyemezsek aynı sevgi ve mutluluk dozunu yakalamamız mümkün değil…

İlişkimiz evrilirken sevgimizin,  sevmemizin şekli ve dozu da evrilecek mutlaka!

Daha fazla emek gerekiyorsa kusura bakmayın verilecek o emek…Gösterilecek o özen..

Hep daha iyiye ve güzele!

MUTLULUK ASLINDA BEDAVA!

Yadigar IŞILDAR
AnneyleBebek.com ve KUĞULU Montessori Okulları Kurucusu