Mutluluk Aslında Bedava
Hani tırnağımız kırılır da her yere takılır, kumaşların iplerine bile… Sinir eder insanı her takıldığında, bazen de canımız yanar…
Ya da ayakkabı vurur ayağımızı, tahriş olur ayağımızın en hassas yeri, yine canımız yanar, başka ayakkabıya geçmek buna rağmen zaman alır, hatta çoğumuz vurduğu halde atamayız o ayakkabıyı… İz kalır o hassas yerde, giymeye devam ederiz ama en başta vurduğunu da unutmayız.
Bu konudaki diğer yazılar:
Hem o tırnağı çok takılıp canımız yanmadan kesmeliyiz, hem de canımızı bu kadar yakan o ayakkabıyı başkasına bile vermeden çöpe atmalıyız, her giydiğimizde can acıtışını anımsatamasın diye.
Bu iki can yakış şeklini insan boyutuna taşıdığımızda da durum aynı. Bunları da bu yüzden yazdım zaten…
Kendimizi sevelim, kendi canımızı bile bile yakmayalım…
MUTLULUK ASLINDA BEDAVA!
Yadigar Işıldar
anneylebebek.com ve Kuğulu Montessori Okulları Kurucusu
ZİYARETÇİ YORUMLARI
BİR YORUM YAZ