Osman Amcam….

Babam Bitlis’ te en zor dönemlerde Emniyet Müdürü iken ben 21 yaşında, bankacılığa yeni başlamıştım ve yalnızlığı hiç sevmememe rağmen yalnız yaşıyordum Ankara’da, ailemin evinde….

Yalnızlığı hem sevmiyordum hem de korkuyordum çoğu geceler…

Bazı sesler gelince kulağıma ve daha da fazla korkunca; 15 no’lu dairede oturan, komşudan öte, akrabadan öte Nurten Teyzem ile Osman Amcam’ın kapısını gece 3’te bile tıklatıp korktuğumu söylerdim.

Osman Amcam hiçbirşey olmadığından emin ama ben rahatlayayım diye elinde sopayla tüm odaları kontrol eder, ‘birşey yok kızım hadi uyu’ der giderdi….Gülmeden, şefkatle….

2 kardeşimin de benim de çocukluğumuzu bilirler….

Dedim ya….Akrabadan öte…

Dün Osman Amcam vefat etti:((

Çok üzgünüm.

Işıklar içinde uyu Osman Amca:(

Yadigar IŞILDAR
Anneylebebek.om Yöneticisi