Aile Kumbaramız

Biz bir “aile kumbarası” yaptık… İçine, ailecek kendi aramızda yaşadığımız, komik, mutlu ve üzücü olayları yazıp, koyuyoruz. Arada bir açıp okuyoruz. Birlikte eğlenip, bazen de farkında olmadan birbirimizi kırdıysak özür diliyoruz. Bu kumbarayla biz “aile anılarımızı biriktiriyoruz”. Kızımın ve oğlumun, çocukluk hatıraları böylece ölümsüzleşiyor…

Aynı zamanda, “aile kumbaramız” onları, iki farklı yönden de besliyor.

Birincisi; biriktirmemin yalnızca para biriktirmek olmadığını, yaşadıkları mutlulukları, hüzünleri, asıl onları kendileri yapan yaşanmışlıklarını biriktirmeyi öğreniyorlar.

Ve ikincisi; onlara soyut olarak anlattığımız bazı şeylerin, somut olarak karşılarına çıkması, daha etkili bir şekilde öğrenmelerine yardımcı oluyor. “Anılarınızı biriktirin yavrum” demek yerine böyle bir kumbarayla, onların zihninde bu durum daha kalıcı hale geliyor.

Gün gelecek, bizim bu kumbaramız da biriktirdiğimiz anılardan olacak. Kızımın ve oğlumun belki de çocukluk anılarının içinde en unutulmazı olacak… Biz yanlarında olamasak da biriktirdiğimiz anılar yanlarında olacak…

Sevgiyle kalın.

Ülkü Yılmaz