Annelik Okulu

Annelik Okulu

Dil, din, ırk tanımayan annelik, tüm dünya kadınlarının ortak dilidir. Bir hastanede, yalnızca birbirlerine bakarak, acılarına ortak olabilen, bir düğünde, bir mezuniyette birbirlerinin kalp atışlarını hissederek, mutluluklarını paylaşabilen kadınlardır anneler. Hepsinin, ayrı ayrı bir doğum hikayesi, anneliği anlatacak birkaç cümlesi vardır mutlaka… “Annelik nasıl bir duygu?” diye sorulduğunda, aşağı yukarı aynı cevaplarda buluşan her annenin, sonuç cümlesidir; “öyle güzel bir duygu ki, anlatacak kelime bulamıyorum…” Milyonlarca kadının, belki de, başka hiçbir konuda olamayacağı kadar, hemfikir olmalarıdır annelik duygusu…. Bir kadın, anne olduktan sonra hayatının geri kalanını hep anneliğiyle geçirir değil mi? Anneliği tadar. Anneliği keşfeder. Anneliği biriktirir. Anneliği öğrenir. Anneliği yaşarken, bir annenin en büyük destekçisi yine bir annedir bence. Anneliğin okulu yoktur çünkü… Çocuklarımız ile ilgili edeceğimiz beş dakikalık bir sohbet, yalnız olmadığımızı, her annenin, her çocuğun benzer şeyleri yaşadığını gösterir bize. Aynı şeyleri yaşayan insanların olduğunu bilmek, içimizi rahatlatır, endişelerimizi azaltır.  Belki de, laf arasında geçen bir tecrübe; yolumuz, çaremiz oluverir.

Bu nedenle, ayrı ayrı, her bir annenin deneyimleri hepimiz için çok değerli olmalı. Şuna inanıyorum ki; bizler için, her bir tecrübe çeşitlilik ve farklı yollar demek. Ancak; anneler birbirlerini zaman zaman katı bir şekilde yargılayarak, eleştiriyorlar. Birbirlerinin “annelik hali” ile ilgili herkesin herkese birkaç lafı var. Eleştirmek elbette ki güzeldir. Yapıcı olursa, herkes eleştiriyi kendisine fayda olarak alıp, sepetine atar. Fakat dikkatimi çeken, bir yarışmanın tarafları gibi, karşı tarafı hatalı gösterip, kendimiz puan toplama derdindeyiz. Biz kadınlar önce birbirimizin duygu ve düşüncelerini anlayıp, bu şekilde olumsuz eleştirilerle değil, yapıcı, destekleyici ve iyileştirici olmalıyız. Hatalı durumu değiştirmek için değil de, senin hatanı buldum iması ile konuşup, birbirimize “ukalalık taslamak” bizlere ve çocuklarımıza birşey katmaz maalesef…Annelik, birbirimizle yarışacağımız bir durum değil çünkü… İlk kez anne olacak hamilelere ve yeni doğum yapmış annelere, tecrübeli annelerin birçoğu negatif söylemlerle yaklaşıyor. Oysa bu zorlu süreçte sürekli onları eleştirmek yerine, motive etmek gerekir. Çünkü bir insanın ilk öğretmenidir anne… Sağlıklı nesiller yetiştirebilmek için herbir annenin tek tek önemi var toplumumuz için. O nedenle diyorum ki; tecrübelerimizi paylaşıp, birbirimizin çocuklarının sağlıklı ve mutlu büyümelerine katkı sağlayabilmemiz ve gelecek nesillerin her anlamda iyi olabilmeleri için ufakta olsa faydamız olması dileklerimle…

Sevgiyle kalın.

Ülkü Yılmaz