Bazen Çocuğu Avutur Anne ve Babasını!

Küçücük de olsalar, beyinleri ve ruhları bizler kadar karmakarışık olmadığı için, bazen çocuklarımız avutur bizi…

Tabii böyle bir beklentiniz olmasın ama hal böyledir…

3 yıl evvel dayımı kanserden kaybettiğimde, Demirim 8 yaşındaki saf ve net yüreğiyle, ‘annecim başın sağolsun, sana nasıl destek olabilirim?Daha fazla üzülmemen için…Seni çok seviyorum, üzül ama daha fazla üzülme.’ demişti ve sanki yanımda küçük ama dev bir ansan vardı.Teselli etmişti bile…

Dedim ya, bazen bir dostunuz, bazen bir yakınınız sizi üzdüğünde, işyerinde birşeye canınız sıkıldığında, koşarak yuvanıza gelin, başınızı böyle koyun sevgi dolu bacaklarına yavrunuzun, o güzel ve küçücük elleriyle başınızı okşasın…

Daha güzeli olamaz…

Deneyin!

Sevgilerimle.