Ben çocuğumla büyüdüm aslında…

Ben çocuğumla büyüdüm aslında…

Kimi zaman kendimize bakar nasıl da değiştiğimizi fark ederiz. Acaba bu değişiklik zamanın bize bir oyunu mu yoksa annelik kimliğine bürünmemizden midir? Hani derler ya anne olunca anlarsın diye ne kadar doğru ve anlamlı bir sözdür. Aslında anne karnına düştüğü an bebeğimiz her şeyi daha farklı düşünürüz bir anda. Hiç çocuk doğurmaya kendini hazır hissetmeyenler bile o annelik iç güdüsünü hisseder içinde. Ondandır belki de daha çocukluk çağından beri bebeklerle evcilik oynamamız. Oyuncakçılara gittiniz mi kız çocuklara hitap eden yüzlerce, binlerce bebek çeşidi görürsünüz. Çünkü biz çocukluktan ileri ki yaşamımıza kadar hep annelik iç güdüsüyle yaşarız. Bebeğimizi kucağımıza aldığımız günden itibaren de koruma mekanizmamız iş başına geçer. Biz onları büyütürken aslında onların da bizi büyüttüğünün farkına varamayız çoğu zaman. Bunu ikinci çocuk sahibi olanlar daha iyi anlarlar. İlkinde karşılaştığımız sorunlar ve zorluklar ikinci de tecrübe olarak çıkıverir karşımıza. Ders çalıştırırken yeniden öğrenmenin keyfini yaşarız alfabenin, ya da resmi bayramlarda çocukların içindeki heyecanını hissederiz yeniden yüreğimizde. Doğum günlerinde o hediye bekleyerek çarpan minik kalpler bir zamanlar aynı duyguları yaşamış olduğun hissi uyandırır bir anda. Yeniden ilk adımımızı atıp, yürümeyi, konuşmayı , koşup bisiklet sürmeyi  öğreniriz mesela. Biz de onlarla yeniden büyürüz, yaşama ikinci kez gözlerimizi açmış gibi. Ufkumuzu genişletiriz onlarla mesela kızımın piyano çalmaya başlamasıyla İdil Biret’i, Fazıl Say’ı dinlemeye başlayıp onların hayatını merak edip okuyan benim gibi kim bilir sizlere çocuklarınız neler katıyor hiç düşündünüz mü? Oğlu basketbol oynuyor diye basket maçlarını seyretmeye başlayan bir anne, koroya katılması nedeniyle konserlere giden bir baba, seyrettiği bir çizgi film kahramanının isimlerini ezberleyen ebeveynler ve daha binlercesini düşünün. Aslında hepimiz çocuklarımızla daha da büyüyoruz farkında olmasakta. Zamanında yapamadığımız, içimizde ukde kalan her şeyi onlarla yapma fırsatı buluyoruz bir anda. Heyecanlı ve bir o kadar  keyifli oluyor nedense. Her daim kendimizi yeniliklere açık tutuyoruz .Vesselam güzel şey çocuk sahibi olmak ,olabilmek..Her zamanda dediğim gibi çocuklar bize Allah’ın bir lütfu….

Onlarla YENİDEN DÜNYAYA GELMEK,HAYATI KEŞFETMEK…PAHA BİÇİLEMEZ………….

Yağmur ve Yavuz Arda’nın Annesi Meltem

 

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ

Robot Değilim * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.