Hayatın Merkezinde Ne Olmalı?

Hep daha iyi bir şeyler olmalı değil mi hayatlarımızda . Daha büyük bir ev , daha yeni bir araba , daha şık kıyafetler , sayısını bilemeyeceğimiz aksesuarlar , daha iyi bir iş sonu hiç gelmeyecek sınırı olmayan arzular işte . Terk-i diyar ederken yanımıza hiç birini alamayacaklarımızın öz Türkçe’si . Oysa ki tüm bunların yerine daha çok sevebilmeyi , akıllarda güzel kalabilmeyi başarabilmeli insan. Ancak taşıyabileceğimiz kadar umut yüklemeli kalplere. Ertesi gün üzmeyecek can acıtmayacak kadar gözyaşı ile unutabilmeli acıyı yeniden günaydın derken kaldığımız yerden. Gelecek güzel günü vakur beklemeli kalp hala bir telaş atıyorken . Kurmak istediğimiz kadar da hayal eşlik etmeli sadece bir gülüşle ve teşekkürle sarıldığımız yarına. Bunlar olmalı hırslarımızın açlığı. Sanırım bu yüzden hiç yazılmamış şarkıları söyleyebiliyor , hiç çizemediğim resimleri sergileyebiliyorum belki günün birinde bu yorgunluğuma rağmen tanıdık bir şarkı bulur çizebileceğim bir resim görürüm diye. Arzular çabuk geçiyor ama sevdiklerimiz ve hayatta seçtiklerimiz en önde yer bulamıyor sonra .Minicik bile olsa umutla gelsin yarınlarınız .Dostlukla kalın.